Kağıttan uçak; kendi başına A4 boyutundan ve bembeyaz renginden başka bir şey olmayan, hayatın kendisine biçtiği tek rol bu olan bir kağıdın hikayesiyle başlıyor.

Bu kağıda ne yapılabilir?, Bu kağıt ne yapabilir?.. Üzerine not alınmasından başka, boya kalemlerini hunharca üstüne sürttüren bir çocuğa feda edilmekten ya da “RENKLİ FOTOKOPİ 50 KURUŞ” yazısı basılmaktan başka neye yarar?

Bu kağıt, şans verilmeyen, umut bağlanmayan bu sakin kağıt parçası iken “uçarım ben” deyivermiş, kimseler beklemezken, kendine güvenmek zorunda olduğunu öğrenmiş.

Bir de bakmış ki herkes, kağıt parçası uçuyor.. Mırıldanmışlar, “Biliyorduk zaten uçacağını, helal be!, belliydi bir gün uçacağı”..

Kağıttan uçak, kağıtken uçabilmeyi, uçarken şaşırtmayı öğrenmiş.

Kağıttan uçak girişimciliğin sembolü oldu benim için. İnanılmayan, umut beslenmeyen kağıt parçasının yükselişi.

Bembeyaz kağıtlarla dolu bu ülkenin gökyüzünün kağıttan uçaklarla dolmasını diliyorum.