Ömür kısa, yıl ondan kısa, ay ondan da kısa, hafta da öyle, yani oldukça.. Gün pek de uzun sayılmaz, hele saat, ya dakika?

Hızla 100. Kattan 1. Kata inen bir asansör gibidir zaman. Ne zaman nerede olduğunu anlayamadan birinci katta bulursun kendini ve kapı açılır..

Öyleyse tüm hayatı güzelleştirmenin yolu bu yılı güzelleştirmekten, onun yolu bu ayın en iyi ayın olmasını sağlamaktan, onun yolu bu haftayı mükemmelleştirmekten geçiyor.

Formülü sadeleştirelim, her haftaya mükemmel başlarsan mükemmel bir ömür geçirmiş olursun.

“Dünya bir gündür, o da bu gündür” sözünü hiç çıkartmıyorum aklımdan. Bunu geliştirelim “Dünya bir haftadır, o da bu haftadır”.

En önemli gün bu gündür, en önemli an bu andır, en önemli insan karşındaki insandır, en önemli şehir , olduğun şehirdir.  Ve yine, en-nihayet, en önemli hafta bu haftadır.

O halde, hazır yarın Pazartesi iken, haftaya çok iyi başlayalım. Ne dersiniz?

1. Pazar günleri ve akşamlarının dinamikleri farklıdır, haftaiçi gibi düzenli değildir, Pazar gecesi uyumak da Pazartesi sabahı uyanmak da diğer günlerden zordur. Bugün ne yapın yapın, erken uyuyup sabah erken uyanın.
2. Sabah uyandığınızda alelacele giyinip hazırlanmaya başlamayın. Pencereleri açıp sabahın temiz havasının yüzünüze çarpmasına izin verin. Sakince bugün ve bu hafta yapacaklarınızı düşünün.
3. Bu hafta yapacaklarınızı bir not defterine sıralayın, olumlu cümleler kurun ve kendinizi olumlu güdüleyin.
4. Periyodik olarak spor yapmıyorsanız bile, uyandığınızda açma-germe hareketleriyle vücudunuzu esnetin. (En altta açma germe hareketleri için örnekler var. Kaynak : yapaybilgi.com )
5. Kişisel bakımınıza Pazartesi sabahı biraz daha özen gösterin.
6. Bu hafta ödemeleriniz, sınavlarınız, yapmanız gereken sıkıntılı toplantılar olabilir. Ama hafta bittiğinde onlar da bir şekilde bitmiş olacak, bunu düşünün. Ve yine düşünün ki daha Pazartesi sabahındasınız ve önünüzde hazırlanabileceğiniz bir süre var . Para-pul işlerini de dert etmeyin, hiçbir çek gözyaşıyla ödenmiyor. Dirayetli ve güçlü durun.
7. Uzun zamandır ertelediğiniz ve her hatırladığınızda canınızı sıkan o birkaç konu var ya hani, onlardan en azından birini halledin hemen bugün. İnanılmaz moralinizi yerine getirecektir bu.
8. Trafikte, metroda ya da metrobüste kendinize “mukayyet” olun. Stresin arttığı her noktada kendinize sahip olun, düşünün ki o an bir teste tabi tutuluyorsunuz ve stres yapmayıp kendinizi bozmazsanız o testi kazanacaksınız. Ha gayret!
9. Bu hafta proaktif olun, örneğin normalde eposta gelen talepleri cevaplıyorsanız bu hafta siz de eski müşterilere birkaç eposta gönderin. Sadece hal hatır soran epostalar bile çok işe yarar.
10. Bu hafta ofiste ve evde çakılı kalmayın, akşamları güzel ve verimli etkinlikler planlayın ve her akşamı dolu geçirin. Gündüzleri ise ofiste işler bittikten sonra pineklemeyin, çıkın gezin. Babamın güzel bir lafı var “Yatan aslandansa gezen tilki iyidir” diye..
11. İş arkadaşlarınızla ya da okul arkadaşlarınızla bu hafta güzel güzel diyaloglar geliştirin, sadece “Naber? İyidir Senden? İyidir benden de” den ileri gidin, maalesef bu telaşe içinde sürekli gördüğümüz arkadaşlarımızın iç dünyasına ait hiçbir şey bilmiyoruz. Bugün birkaç arkadaşınızın iç dünyasını kapısını çalın
12. Kendinizle ilgili değiştirmek istediğiniz her ne varsa onunla ilgili bir adım atın bu hafta.
13. Bu hafta bir iyilik yapın, ihtiyacı olan birine el uzatın, maddi ya da manevi.. El uzattığınız birindeki küçücük bir gülümseme hayatınızı güzelleştirecek.
14. Ailenizi ihmal ediyorsunuz, ailemizi ihmal ediyoruz.. Bu hafta bir akşam tüm aileyi bir araya toplayın, TV’yi açmadan çok güzel bir akşam geçirin, eskileri anın, hatıraları canlandırın. Çok güzel olacak, çok!
15. Sosyal ağları bu hafta biraz azaltın, ben Facebook hesabımda bir değişiklik yaptım ve artık günde 15 dakika ayırıyorum. Bu Facebook detoksunun sonuçlarını ileride yazacağım ama şimdiden en azından günümün güzel bir kısmı bana kalıyor.
16. Bir şeyler yazın, fikirlerinizi kağıda dökün, hatta bilgisayarda filan da değil, kağıda yazın. Kalemle kağıda dokunmayalı eminim uzun zaman olmuştur.
17. Bu hafta biraz daha “sabırlı” olmaya ne dersiniz? Sabırlı ve soğukkanlı olanların hep kazandığını biliriz ama sabırlı ve soğukkanlı olmayız, bunun kaybettireceğini bile bile. Karşınıza çıkan her olayda daha sabırlı olmaya karar verin, hemen, şimdi!
18. “Ben de bunu deneyeceğim” Eskilerin yaptığı gibi cebinize minik çikolata ve şekerler doldurup yanından geçtiğiniz çocukları sevindirin. Onların bir gülümsemesi sizi çok keyiflendirecek.
19. Yaşadığınız ve size verilen imkanlar için şükredin, unutmayın dünyanın %90’inden daha iyi koşullarda yaşıyorsunuz ve yine unutmayın, umut hep var..
20. Bu yazıyı beğendiyseniz ve haftanızı iyi geçirmenize sebep olacağını düşünüyorsanız, bu yazıda hoşunuza giden kısımları arkadaşlarınızla paylaşın ve onların da harika bir hafta geçirmesini sağlayın.

Harika bir hafta dilerim.

Merhaba, ben Ömer Ekinci

Bu videoda izlediğiniz kazada kendini yere atarak santimetre hesabıyla 110 kiloluk demirin altında  kalmaktan son anda kurtulan kişi..

110 kilo demirin düştüğü yükseklik, bir inşaatın 8. katı..

Düşen metal pano ise inşaatı yapan inşaat şirketinin adının bulunduğu reklam tabelası.. Geçici bir reklam panosu..

 
Bu kazadan sonra sonra inşaat firmasının yetkilileri yanıma gelerek yırtılan kıyafetlerimi alarak konuyu  kapatabileceğimizi söylediler.

 
Öğrenmiş olduk, insan hayatı ne kadar eder diyecek olursanız, cevabı almış olduk.

 
İyi bir mağazadan aldığınızı düşünürsek kıyafetleri, aşağı yukarı 500-600 lira..

 
Tazminat davası ile ilgili avukatım, Türkiye’de bu gibi kazaların, az kalsın hayatıma veda etmeme neden olacak olan bu kazanın bedelinin 1000-1500 lira olduğunu, onun da mahkeme masraflarını bile karşılamayacağını söyledi.

 
Belediyeye başvurursak da firmaya 5500 TL ceza kesileceğini, ve bu rakamın zaten inşaatın “bütçesinin” içinde olduğunu öğrendim.

Hayatı daha hafife alabilirim bundan sonra..

Nasılsa bedelimiz..

600 lira kıyafet

+

1500 lira tazminat

+

5500 TL belediye cezası

Toplam 7600 TL

Fatura isterseniz artı KDV..!

Burası Türkiye, burada başınıza “yalnızca bir” taş düşerseniz şanslıymışsınız, bugün anladım.

Ömer Ekinci

Ne kadar objektif olabilirim bilmiyorum, ama iş hayatına bu isimlerle ilgili yazıları okuyarak, onlardan ilham alarak başlamış bir genç girişimci olarak söz hakkım olduğunu düşünüyorum.

Babamla birlikte Desnet’i kurduğumuzda Teknoloji Holding, Exim A.Ş. şirketi özelinde bizim yaptığın işin tabiri caiz ise kralını yapıyordu. Bütün bir sektörü domine eden dev bir şirketti. 100′ün üzerinde insanın çalıştığı, en büyük projeleri yapan bu iki ortağı merakla ve heyecanla takip ediyordum o sıralar.

O zamandan bu yana çok zaman geçti, köprünün altından çok sular aktı. Sonra 2009′da Alphan Manas ile tanıştım, zaman içinde bir ağabey-kardeşlik doğdu aramızda. Benden yana hiçbir menfaati olmaksızın ne zaman eposta attımsa geri döndü, ne zaman görüşmek istedimse zaman ayırdı, SAĞLIK PROBLEMLERİNİN EN AMANSIZ ANLARINDA BİLE

Bunlarla başladığım için zannetmeyin ki tarafgir olacağım, hoş Alphan Manas’ın benim tarafgirliğime ihtiyacı yok  ama ben yine de adımın gereğini yaparak adilce fikirlerimi söyleyeceğim.

• Ortaklık zor zanaat, tamam, kabul, ancak ortaklık bittikten sonra eski ortakla ilgili mahrem bilgileri ortaya sermek ya da bir tüccarın ticari bilgilerini ifşa etmek hiçbir kitapta yazmaz. Çünkü her şeyden önce o kişiye verdiğiniz zararda o kişinin istihdam ettiği insanların ekmeğiyle oynamış olursunuz.
• Alphan Manas özü sözü fazla bir olan bir adam. Evet, uçuyor kaçıyor olabilir ama bu uçma kaçma yalnızca fikirlerinde. Aksi takdirde içinde bulunduğu Dragons’ Den‘de şovun âlasını yapar, girişimcilik kitabının âlasını yazardı. Düşündüğünü anında söylüyor. Belki de bu yönünden kendisi de şikayetçidir ama Alphan Manas’tan hiçbir zaman bir politikacı olmayacak. Geçmişte blog yazılarında Emin Hitay ile ilgili yazdıkları da eski ortağına ve eski ortaklığına dair gerçek düşüncelerini hiç kıvırmadan yazmasından doğmuştur. O yazıları defalarca okudum ama hiç artniyet sezmedim. Emin’i bitireceğim hissini hiç vermedi Alphan Manas bana, ne yazılarında, ne sohbetlerimizde.
• Emin Hitay’ın yazdıklarına baktığımızda bir itibarsızlaştırma göze çarpıyor. Onun bu yazılarının satır arasına baktığımda yılların birikimini görmek mümkün. Alphan Manas’ın medyatik bir girişimci olması, gerek sosyal ağlarda gerek iş kulüplerinde çok göz önünde olması ve sevilen bir şahsiyet olmasının getirisi olarak çok daha hızlıca mesajlarını kitlelere iletebilmesi, buna mukabil Emin Hitay’ın biraz daha ketum bir patron olmaktan mütevellit Alphan Manas’a olan öfkesini bir türlü dışa vuramaması, böyle bir patlamaya yol açmışa benziyor.
• Ortaklığın kötü neticelenmesi doğal bir durum. Olabilir. Ama bu kadar göze sokula sokula anlatılması iki patrona da çok büyük zarar veriyor. Zaman geçince çok pişman olacak iki taraf da..
• Diğer bir yönü artık ortada bir mal/mülk kavgası da kalmamış, yani bölüşülemeyen bir şirket ya da borç alacak da söz konusu değil. Paylaşılamayan tek sorun şu anda SENİN EGON MU BÜYÜK YOKSA BENİM EGOM MU? Bu da girişimcinin en büyük düşmanını aslında çok uzaklarda aramaması gerektiğini gösteriyor. Egosunu doğru yönetebilen girişimci kazanıyor.
• Ticari sırlara gelince, benden borç istedi, ona borç verdim, şu kadar ödenmemiş senedi bu kadar yazılmış çeki var gibi ifadeleri çok üzücü ve trajik buldum. Başkasının derdiyle yüzümüz gülüyorsa biz ne  kadar insan olabiliriz? Tüccar adam sözünün eridir, işinin ehlidir, dedikodu yapmaz, sır saklamasını bilir, etik anlayışı karşısındaki hata yapınca değişmez, tüccar adamın çizgileri vardır, karşısındaki kendini bozsa dahi kendisini bozmaz. İki tarafın da son kertede düştüğü bir sorunsaldı bu, birbirinin ticari sırlarını ifşa etmek.
• Hepsinin ötesinde Alphan Manas son dönemde ciddi bir sağlık sorunu geçirdi. Bizim ne kültürümüzde, ne ahlakımızda, ne de hangisine inanıyor olursak olalım inançlar düzleminde hasta bir insanın hastalığıyla, hastalığının etkileriyle ya da sonuçlarıyla ilgili tek kelâm edilmez. Sinir krizi geçirmiş bir adam (eğer öyleyse bile) kafayı yedi, tırlattı denilmez. Ayıptır, günahtır. Düşmez kalkmaz bir Allah’tır. Ve unutmayınız, yadırgadığınız yaşamdan ÖLMEZSİNİZ ağalar, beyler.
• Son olarak, boyu kadar evlatları olan bir adamın gencecik bir fidanken yaptığı hatasını, günahını, kusurunu üstünden 20 yıl sonra söylemek de insana yakışır bir haslet değil.
• Alphan Manas da son yazısında keşke Emin Hitay’ın sebep olduğu trafik kazasını ballandıra ballandıra anlatmasaydı. Hiç kimse bir kazayı bilerek yapmaz, kimse bilerek cana kıymak istemez.

Girişimci olarak, bir kardeşleri olarak beni dinlerler mi bilemem ama, bu yaşananlar hem kendileri için, hem biz genç girişimciler için kara bir leke olacak. Genç girişimciler ortaklıktan korkar olacak, “Ya biz de Hitay&Manas sendromuna düşersek ileride” diye.

Yazık, genç girişimcilerin hevesini kırmayın. Egolarınız yüzünden yola çıkmaya hazırlananlara “Aptallık etmeyeyim Halk Bankası’na girip çalışayım, baksana girişimcilerin haline” lafını söylettirmeyin.

Hayatını yaşamış, ununu elemiş, eleğini asmış koca koca adamların bizlere ağabeylik yapmak yerine, mentorlukla desteklemek yerine dedikodularla, entrikalarla, kavgalarla uğraşması ne büyük kayıp. Ve o kaybı onlar değil, ben yaşıyorum, genç girişimciler yaşıyor.

Alphan Manas ve Emin Hitay Ağabeyler, Lütfen bu kavgayı durdurun. Şeytan azapta gerek derler bizim oralarda, şeytanlarınızı susturun. Sizler kavga ederken bu ülke kan kaybeder, bu ülkenin genci kaybeder, Ömer’ler kaybeder.

http://www.eminhitay.com  / http://www.alphanmanas.com

Pepee’yi nerede görsem okuyorum, Pepee’nin Ayşe Ablası ve markanın sahibi Ayşe Şule Bilgiç adı konmamış olsa da Türkiye’nin en başarılı ve cesur kadın girişimcisi.

Pepee’yi şimdilerde Dreamworks gibi dünyaca ünlü prodüksiyon şirketlerinden biriyle birlikte dünya çapında bir üç boyutlu çizgi film işine dönüştürecekler.

Bugün okuduğum bir haberde şöyle diyor :

“Ayşe Şule Bilgiç, İspanyol çizgi film karekteri Pocoyo’ya benzetilmeleriyle ilgili iddialar hakkında şunları söyledi: “Pepe, aslında Anadolu’da konuşma zorluğu çeken kişiler için söylenir. ‘Pepe Ali, Pepe Mehmet’ denilir… Anadolu’da hiç kimsenin aklına gelmezken, İspanyol Pepee’nin bu kadar akla geliyor olması, üzücü… Türkiye’ye yabancı bir karakteri sokmaya çalışanların ticari bir saldırısıyla karşılaştık. Bizim göğsümüz açık. Tasarım ve tescillerimizle ilgili hiçbir sorunumuz yok.”

Nelerle uğraştırıyoruz bizden olan birini, ne kadar boşuna meşgul ediyoruz?

Destekleyeceğimize nasıl da tırmık koyuyoruz önüne, adım atarsa dann! diye kafasına çarpsın diye..

Adım atana destek olalım, güzel ülkemin güzel insanları.. Ne olur..

Pepee pekala bir Dünya markası olabilir. Ayşe Şule Bilgiç buna inanmış. Ekibi inanmış. Sürekli köstekleyenler inanmasa ne olur? Bir şey olmaz belki ama hep beraber elele verip dünya markaları çıkarırsak çok çok güzel olur..

Ne olur bunu görün artık. Bizden birilerinin dünyaca ünlü markalara dönüşmesi bize yaramasa bile çocuklarımıza yarar. Lütfen, birbirimizi kösteklemeyelim artık!

JCI Türkiye Eski Başkanı İsmail Haznedar, dünya üzerinde 250 bine yakın üyesi olan Junior Chamber of International’ın 2015 de Dünya Başkanlığına hazırlanıyor ( @ismailhaznedar ). Destekleyelim, 250 bin üst düzey beyaz yakalı insan ve girişimci Türkiye’yi tanısın, görsün, gelsin, ziyaret etsin.

Muhtar Kent, Dünyanın en büyük şirketinin başına geçti, geçene kadar inanmadık, geçince dudak büktük “Vay be, helal!” dedik.

Şunu yapmayalım.. Bu kıskançlığı bırakalım. Bırakalım aramızdan birileri başarsın.

* * *

Fıkrayı mazur görün, teşbihte hata olmaz..

Cehennemde her ülkenin bir kazanı varmış. İçinde sıcak, kaynayan yağ olurmuş. Günah işleyenler bu kazanlarda cezalandırılıyormuş. Kazandan kafasını çıkaranları zebaniler kafasınıa vurarak geri kazana sokuyormuş. Baş zebani bir bakmış diğer kazanlarda herkes çıkmaya çalışıyor ama Türkiye’nin kazanından başında bekleyen yok. Baş zebani, zebanilerden birini çağırmış ve sormuş “Niçin Türkiye’nin kazanında kimse beklemiyor? Yoksa orada günahkar yok mu?”
Zebani: Olmaz mı? Ama orası Türk Cehennemi çıkmaya çalışanı alttakiler geri çekiyor…

Onlara kızmak, azarlamak çok kolay, belki tepki vermeyebilirler de ama içlerinde derin yaralar oluşur. Öğretmenlerin lisede okuyan öğrencilere “Evladım, Çocuğum, çocuklar” gibi hitap eden öğretmen geleceğimize hançer saplıyor, farkında değil.

Çünkü eğer lisedeki öğrenciye “çocuklar” dersen, “çocukça” davranır haklı olarak.

Birkaç şey söyledim öncelikle ve karşımdaki genç delikanlılar ve hanımefendiler bir anda büyüyüverdiler. Onlara da söz verdim akşam bunları bir liste halinde yazacağım diye. İşte o liste.

1. Kendinize yakışır şekilde davranın.
2. Türkiye’nin sizlere emanet olduğunun farkında olarak davranın.
3. Yanınızdaki arkadaşınızla şakalaşmak çok keyifli olabilir ama kendinizi kurtarmazsanız o bile yarın yüzünüze bakmaz.
4. Ben ne yapabilirim ki diye düşünmeyin, çok şey yapabilirsiniz.
5. Daha çok erken diye düşünmeyin, bugün 30 yaşında dünyayı kasıp kavuran adamlar 15 yaşlarında Esra Erol ile İzdivaç’ı izlemiyorlardı elbette!
6. Kendinize yatırım yapın, kitap okuyun.
7. Geleceğe dair hayaller kurun, hayal kurmak için erken değil, aksine geç bile sayılabilir.
8. Kendinize güvenin ve kendinizi çok sevin. Ama eksiklerinizin de farkında olun.
9. Çevrenizdeki insanlara bakın, boş insanlarsa siz de boşsunuz, dolu insanlarsa dopdolusunuz.
10. Bu ülkenin size çok ihtiyacı var , bunun farkında olun.
11. Şikayet etmeyin, görevin size geçmesine çok az kaldı, sadece göreve hazırlanın.
12. Boyunuzdan büyük laflar edin, boyunuzdan büyük insanlarla konuşun, sohbet edin.
13. Basit şeylerden keyif almayı bırakın, küfürlü konuşmayın, edep insanın en büyük zenginliğidir. Söylediğiniz laf size yakışsın.
14. Siz hiçbir faydası olmayan boş şeylerle uğraşırken 10 yıl sonra bir iş için rakip olacağınız ve sizin yaşınızda olan bir rakibinizin o anda kendini geliştirdiğini ve size fark attığını düşünün.
15. Kendiniz için en iyisini isteyin, en iyisi için hayaller kurun.
16. Saygıyı asla elden bırakmayın, ukalalığı marifet zannetmeyin, size en çok yakışan huy güzel ahlak
17. Hiçbir kavramın fanatiği olmayın, her şeyin artısını eksisini düşünün, hiçbir şeye körü körüne bağlanmayın. Kimse için ölmeyin, yaşayamam demeyin. Futbolla ilgiliyseniz maç izlerken keyif almaya bakın, fazlası zarar.
18. Sigara ve alkolden uzak durun, ikisi de marifet değil emin olun. Eğer bunları kullanarak büyümüş olacaksanız, büyümeyin daha iyi..
19. Kendinize saygınızı ve buna bağlı olarak karşınızdakinin size olan saygısını inşa edin. Kendinize saygısızlık ettirmeyin, ezdirmeyin. Ama saygısızlık ediyorlarsa ve eziyorlarsa suçu karşınızdakilerde aramayın. Hata sizdedir, siz kendinize ne kadar saygı duyarsanız karşınızdaki de o kadar saygı duyar.
20. Hiç kimse size altın tepside başarının anahtarını sunmayacak. Ağlamayı, sızlanmayı bırakıp kimseden bir şey beklemeden çalışmaya başlayın, iki gününüz eşit olursa zararda sayın kendinizi.

Hepinize hayat yolunda başarılar sevgili liseli arkadaşlar. Çok önemlisiniz, unutmayın.

Ataol Behramoğlu bir şiirine böyle başlıyor : Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var!

Blogların anlamı ve amacı da bu olmalı herhalde. Yaşadıklarımızdan öğrendiklerimizi yazabilelim diye.

Şimdiye kadar bir çok dernekte bulundum, yönetim kurulu üyesi olarak, kurucu üye olarak ya da katılımcı üye olarak. 4 sene üst üste Türk Boksu’na hizmet verdim. Son üç yılda da Young CEO Club’da Yönetim Kurulu Üyesi ve Düşün Taşın Derneği’nde üye olarak bulundum.

Eğer derneklerde, vakıflarda, sosyal sorumluluk projelerinde ya da ana şemsiyesi itibariyle sivil toplum turuluşlarında görev alacaksanız bilmeniz gereken çok önemli birkaç şey var.

1. Bir yerlere gelmek, yükselmek için görev almayın,  onurlu bir yükseliş görevin alınmadığı, verildiği kurumlarda olur.
2. Fayda yaratmaya çalışın, sürekli kurum içinde kendinizi pazarlayıp yaptıklarınızı satmaya çalışırsanız samimiyetinize inanç azalır.
3. Herkesle iyi ilişkiler kurun ama çıkarınız için değil, yükselmek için değil, gerçekten onlarla aynı rüyayı gördüğünüz için.
4. 3 yaşındaki çocukların bir görüşte iPad’i açıp istediği oyunu açmayı öğrendiği algılama ve zeka düzeyi düzlemindeyiz, övgü ile yalakalığı herkesin ayırt edebildiğini unutmayın, oradan ayrılmanıza mal olacaksa bile yalakalıktan uzak durun.
5. Ama diğer yandan da yalakalık olarak algılanır diye de güzel bir şey yapanı da takdir ve tebrik etmekten geri durmayın. İkisi nasıl ayrılacak derseniz, onu sizin samimiyetiniz halleder
6. Bir gün sizi de yaptıklarınızı da hatırlamayacaklar, buna hazır olun. STK’ların DNA’larında vefaya rastlanmamıştır. Ama derdiniz hatırlanmak değil de sadece o anda o işi yapacak gönüllü olmaksa bunu çok da dert etmeyin.
7. Zaten vaktiniz kısıtlıysa bir de üzerine gaza gelip altından kalkamayacağınız görevlerin altına girmeyin. Bir süre sonra, hayatınızdaki dengelerde küçük aksaklıklar olduğunda kendinizin size “bütün bunları niye yapıyorum ki?” diyeceğini unutmayın. Mümkünse yapabileceğinizin biraz azı kadar göreve talip olun. Yarın işlerinizin bir anda yoğunlaşabileceğini unutmayın.
8. Bir dernekte bir göreve hiç talip olmamış kişi, o göreve talip olup alıp %90′ını yapacak kadar emek verip sonra tamamlayamamış kişiden çok daha değerlidir. (Sadece derneklerde değil aslında hayatın genelinde böyledir). O yüzden eforunuzu doğru kullanın.
9. Gözünüzün önünde birinin haksızlığa uğramasına asla müsaade etmeyin, bunu yapan derneğin kurucusu ya da başkanı da olsa kriz anlarında “bana dokunmayan yılan bin yaşasın” mantığıyla giderseniz bir gün aynaya bakacak yüz bulamazsınız.
10. Bir dernekteki ömrünüz de bir insan ömrü gibi aslında, başı olduğu gibi sonu da olmalı. Derneklerde bir kariyer ya da yükselme stratejisine inanmıyorum ama bir çıkış stratejisi olmalı. O derneğe haftada kaç saatinizi ayıracağınızı başta belirlemeniz gerektiği gibi kaç yıl sonra o dernekten ayrılacağınız da belli olmalı.
11. Ayrıldınız, kovuldunuz ya da görev süreniz bitti mi? Üzülmeyin, hiçbirimiz bulunduğumuz koltuklara kazık çakmadık, her güzel şeyin bir sonu var. O bitişin hangi güzelliklerin başlangıcına gebe olduğunu bilebilir misiniz?

Türkiye’deki derneklerin birkaç özelliği de çıkıyor böylece ortaya, bunlara da hazırlıklı olun.

1. Başkanlar genellikle sonsuza kadar başkanlık yapacaklarını zannederler.
2. Oraya en iyi kendilerinin başkanlık yapacağı fikrinden nedense bir türlü vazgeçemezler. “Gelen gideni aratır” atasözü de iyi bir malzemedir onlar için.
3. Başkan olmak isteyen ya da o dernekte daha önemli görevler almak isteyenleri kendileri için rakip olarak görmeye başladıkları anda gemi su almaya başladı demektir. Oysa o kişiler dernek için en iyi çalışacak kişilerdir.
4. Dernek katılımcıları yani üyeler de “çevre olsun, çevre yapayım” mantığından bir türlü çıkamazlar. “Fayda üretmeye, topluma değer yaratmaya geldim” diyenine rastlamadım hiç. Aslında değer üretse, daha da kaliteli bir şekilde çevre üreteceğinden habersizdir.
5. Haydi yatay bir yönetim anlayışından vazgeçtik, hiyerarşinin ya da ast-üst ilişkisine de razıyız deseniz de minik minik Osmanlı İmparatorlukcuklarıyla karşılaşacaksınız bir çok dernekte. Psikologların ve sosyologların “Tanrı sendromu” dedikleri sendromla karşılaşmanız an meselesidir bir çok dernekte.

Bunları sizleri derneklerden soğutmak için yazmadım elbette. Pek tabii bu anlattığım gibi olmayan dernekler, vakıflar, başkanlar, yönetimler ve üyeler vardı. Ama beklentilerinizi burada yazdıklarıma göre ayarlarsanız en azından hayal kırıklığına uğramazsınız.

Zira insan çokça emek verdikten, ismiyle özdeşleştirdikten sonra hayal kırıklığına uğrayınca güven duygusunu kaybedebiliyor içindeki.

Evet, Odaklanma ile ilgili benim ve yakınımdaki bir çok girişimcinin bildikleri bunlar, yukarıda okuduklarınız (ya da okuyamadıklarınız).

Hangi girişimciye sorarsanız sorun, mutlaka en az 3 projesi var, adeta Sn. Başbakan bu konuda da talimat vermiş gibi..

Odaklanmak mı odaklanmamak mı? İşte bütün mesele bu..

Zamanın birinde bir çiftçinin ineği fena halde hastalanmış. Elde yok, avuçta yok , evin tek geçim kaynağı olan inek için bütün ev seferber olmuş.

Evin reisi hemen koşa koşa komşu köydeki bir başka çiftçinin evine gitmiş, kapısını çalmış.

- Yahu Ahmet Ağa, senin ineğin de geçen yıl halsiz düşüp, beyaz beyaz lekeler çıkartmamış mıydı?
- Evet
- Hah, şimdi de bizimkisi aynından oldu, sen geçen sene ne yapmıştın ineği iyileştirmek için?
- X ilacını Y ilacıyla karıştırıp içirmiştim.
- Peki, sağ ol teşekkürler.

deyip aynı hızda evine dönmüş bizim gariban çiftçi. Hemen adamın dediği ilaçları tedarik edip büyük bir dikkatle karıştırmış ve içirmiş.

İneği, bir süre daha istirahat etsin diye bir süre daha yalnız bıraktıktan sonra tekrar yanına dönen çiftçi şoka uğramış.

Evin varı, yoğu, her şeyi inek çoktan ölmüş, yatıyor..

Koşarak tekrar çok bilen! komşuya gitmiş.

- Yahu sen bana şununla, bunu karıştırdım içirdim demedin miydi?
- Evet
- “E karıştırdım, içirdim, öldü?!” diye feryat edince komşu son darbeyi vuruvermiş

E, benimki de ölmüştü?…

Birinci hikaye; Hava soğuk ve karlı, yerler buzlu ve kaygan. Bugünlerde insanları gözlemliyorum da gördüğüm manzara ilginç, her gün en güzel kıyafetleriyle en gösterişli yürüyüşleriyle ofisine giden hanımlar, beyler lahana gibi sarınmış bir şekilde ofislerine varmaya çalışıyorlar. Onları görünce penguenlerin neden öyle paytak paytak yürüdüğünü de anlamak zor değil.

İkinci hikaye; üniversiteden yeni mezun genç arkadaşlarla ilgili. Kariyerleriyle ilgili haklı olarak kaygı içindeler. Kartvizitlerinde yer alacak şirketlerin, çok bilinen, annelerinin kısır yerken, babalarının tavla atarken hava atabileceği şirketler olmasını istiyorlar. Haksızlar mı? Çevre baskısına bakarsak haklılar.

Genç bir arkadaşım kendi sektöründe çok iyi bilinen ve saygın bir şirket olan Desnet’te işe başladı. Kurumsal müşterileri olan ve endüstriyel işler yapan bir şirket olduğu için arkadaşları ve ailesi Desnet’i bilmiyordu. Genç arkadaşım kaygılarını şöyle sıraladı.

1. Arkadaşlarım THY, Turkcell gibi şirketlerde işe başladılar ve bununla hava atabiliyorlar.
2. Bu gibi şirketlerde çok iş yapmasalar da, iş tecrübeleri olmasa da çok iyi maaşlar alıyorlar.
3. Ailem de büyük bir şirkette çalışmam için, Türkiye’nin dev şirketlerinde bir pozisyon bulmam için bana baskı yapıyor.

Koca koca şirketlerde, kurumsal hayatın kurallarının işlediği dev plazalarda çalışmanın hiç kuşku yok ki artıları da eksileri de var. Şimdi gelelim hikayeyi birleştirmeye

İş hayatına başlarken büyük şirketlerde, yüksek maaşlar ve iyi imkanlarla başlamak havalar sıcakken en şık kıyafetlerle karizmatik yürüyüşlerle yürümeye benziyor.  Yani bahar aylarına..

Ama iş hayatında bahar ayları olduğu gibi kış ayları da var. Yerlerin buzlandığı dönemler, kar altında kaygan zeminde yürümek zorunda kalmak da var. İnsanların gerçek yürüyüşleri, gerçek donanımları işte böyle zamanlarda ortaya çıkıyor.  O artistik yürüyüşlere, en güzel kıyafetlere, yani iş hayatının bahar aylarına aldanıp zor koşullara hazırlanmayanlar,  tüm standartları yükseldikten sonra karlı zeminde çok daha sert düşüşlere maruz kalıyorlar.

Bazı önerilerim olabilir bu konuda, iş hayatına girerken arayış ne yönde olmalı ve parametreler ne şekilde olmalı? Bu sorulara cevaplar bulmaya çalışalım

1. Maç 90 dakika, arkadaşlarınız ilk günden Türkiye’nin en çok istenen şirketlerinden birine girebilir, bu sizi psikolojik baskı altına almamalı, alırsa yanlış kararlar verebilirsiniz.
2. Mümkünse kendi alanında iyi ama nisbeten küçük bir şirkette işi öğrenmeyi tercih edin. Çünkü kurumsal şirketlerde size işiniz dışında hiçbir iş öğretmeyecekler. (Hatta kimi yerlerde iş tanımınızda yer alan işleri bile zar zor öğrenirsiniz)
3. Aileler kariyer konusunda en iyi niyetli düşmanınızdır. Sizin iyiliğinizi isterler ama sizin özelliklerinizi önemsemeden komşunun bankacı oğlu Orhan’a benzetmeye çalışırlar. Onlara kulağınızı tıkayabilmelisiniz adeta bir Sağır Kurbağa gibi
4. İş ararken kendi becerilerinize uygun pozisyonları seçin, ne iş olursa olsun gireyim diye düşünmeyin. İleride mutlu olabileceğiniz bir işe girme fırsatınız olsa bile sizi işe alacak olan kişinin kafası karışacak, çünkü o kadar farklı ve o kadar alakasız işlerle dolu olacak ki CV’niz, izah edemeyeceksiniz.
5. Akıllıca düşünüp ilk günden maaşa dayalı kararlar vermeyin. İlk şirket ilk göz ağrısıdır, 500 lira da alsanız 5000 lira da alsanız orada siz parayla ölçülemeyecek kadar önemli bir deneyim kazanacaksınız. Daha da ötesi, o şirketin şirket kültürüyle yoğurulacaksınız.
6. Büyük denizin küçük balığı olmak yerine, kendi departmanınız dışında hiçkimsenin tanımadığı, sadece bordrolarda adı geçen ve sekreterin bile hatırlamak için listeye baktığı biri olmak yerine küçük bir şirketin önemli bir elemanı olmak çok daha fazla şey öğretir size. Örneğin satışçısınızdır ama sattığınız ürünün ithalatıyla da boğuşmanız gerekir ve bu süreçte dış ticareti öğrenirsiniz.
7. Manevi tatmini düşünmeyin, sadece objeler üzerinden karar vermeyin. Şunu bile duydum bir arkadaşımdan “Bu şirket küçük, ben kravatlı bir iş arıyorum”. Kravatlı iş?
8. Kendinize yatırım yapın, işin her bir kısmını öğrenmeye çalışın girdiğiniz yerde. “Bu benim işim değil” dediğiniz anda bittiniz. (Küsmece, darılmaca yok!)
9. Nisbeten küçük bir şirkette çok emek vererek zaman içinde hissedar olma şansınız vardır, ama Coca-Cola’nın ortağı olamayacağınız bir gerçek. (Cola’nın sırrını ele geçirirseniz bilemem)
10. Kalbinizi dinleyin, birileri için işe girmeyin, birilerinin keyfi için hayatınızı karartmayın.

Yorumlarınızı yazınız.

Ey oğul! Beysin… * Bundan sonra öfke bize; uysallık sana. Güceniklik bize; gönül almak sana. Suçlamak bize; katlanmak sana. Acizlik bize, yanılgı bize; hoş görmek sana. Geçimsizlikler, çatışmalar, uyumsuzluklar, anlaşmazlıklar bize; adalet sana. Kötü göz, şom ağız, haksız yorum bize; bağışlama sana. Bundan sonra bölmek bize; bütünlemek sana. Üşengeçlik bize; uyarmak, gayretlendirmek, şekillendirmek sana.

* Sen ve arkadaşlarınız kılıçla, bizim gibi dervişler de düşünce, fikir ve dualarla bize va’dedilenin önünü açmalıyız. Tıkanıklığı temizlemeliyiz.

* Güçlü, kuvvetli, akıllı ve kelamlısın. Ama bunları nerede ve nasıl kullanacağını bilmezsen sabah rüzgarlarında savrulur gidersin. * Öfken ve nefsin bir olup aklını mağlup eder. Bunun için daima sabırlı, sebatkar ve iradene sahip olasın! Sabır çok önemlidir. Bir bey sabretmesini bilmelidir. Vaktinden önce çiçek açmaz. * Ham armut yenmez; yense bile bağrında kalır. Bilgisiz kılıç da tıpkı ham armut gibidir. * Milletin, kendi irfanın içinde yaşasın. Ona sırt çevirme. Her zaman duy varlığını. Toplumu yöneten de, diri tutan da bu irfandır.

* İnsanlar vardır, şafak vaktinde doğar, akşam ezanında ölürler. Dünya, senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir. Bütün fethedilmemiş gizlilikler, bilinmeyenler, ancak senin fazilet ve adaletinle gün ışığına çıkacaktır. * Ananı ve atanı say! Bil ki bereket, büyüklerle beraberdir. * Bu dünyada inancını kaybedersen, yeşilken çorak olur, çöllere dönersin. * Açık sözlü ol! Her sözü üstüne alma! Gördün, söyleme; bildin deme! * Sevildiğin yere sık gidip gelme; muhabbet ve itibarın zedelenir…

* Şu üç kişiye acı: (1) cahiller arasındaki alime, (2) zengin iken fakir düşene ve (3) hatırlı iken itibarını kaybedene. * Unutma ki, yüksekte yer tutanlar, aşağıdakiler kadar emniyette değildir.

* Haklı olduğun mücadeleden korkma! Bilesin ki atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli (korkusuz, pervasız, kahraman, gözüpek) derler.

* En büyük zafer nefsini tanımaktır. Düşman, insanın kendisidir. Dost ise, nefsi tanıyanın kendisidir. * Ülke, idare edenin, oğulları ve kardeşleriyle bölüştüğü ortak malı değildir. Ülke sadece idare edene aittir. Ölünce, yerine kim geçerse, ülkenin idaresi onun olur. Vaktiyle yanılan atalarımız, sağlıklarında devletlerini oğulları ve kardeşleri arasında bölüştüler. Bunun içindir ki, yaşayamadılar.

* İnsan bir kere oturdu mu, yerinden kolay kolay kalkmaz. Kişi kıpırdamayınca uyuşur. Uyuşunca laflamaya başlar. Laf dedikoduya dönüşür. Dedikodu başlayınca da gayri iflah etmez. Dost, düşman olur; düşman, canavar kesilir!

* Kişinin gücü, günün birinde tükenir, ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı, kapalı gözlerden bile içeri sızar, aydınlığa kavuşturur. * Hayvan ölür, semeri kalır; insan ölür eseri kalır. Gidenin değil, bırakmayanın ardından ağlamalı. Bırakanın da bıraktığı yerden devam etmeli.

* Savaşı sevmem. Kan akıtmaktan hoşlanmam. Yine de, bilirim ki, kılıç kalkıp inmelidir. Fakat bu kalkıp-iniş yaşatmak için olmalıdır. Hele kişinin kişiye kılıç indirmesi bir cinayettir. Bey memleketten öte değildir. Bir savaş, yalnızca bey için yapılmaz. * Durmaya, dinlenmeye hakkımız yok. Çünkü, zaman yok, süre az!
* Yalnızlık korkanadır. Toprağın ekim zamanını bilen çiftçi, başkasına danışmaz. Yalnız başına kalsa da! Yeter ki, toprağın tavda olduğunu bilebilsin.

* Sevgi davanın esası olmalıdır. Sevmek ise, sessizliktedir. Bağırarak sevilmez. Görünerek de sevilmez! * Geçmişini bilmeyen, geleceğini de bilemez. Geçmişini iyi bil ki, geleceğe sağlam basasın. Nereden geldiğini unutma ki, nereye gideceğini unutmayasın…