Öncelikle iyi haftalar sevgili dostlar.

Salı akşamı saat 20.00′de pozitiftv de yayınlanan GelecekOnline’da sevgili Muharrem Taç’a konuk olacağız. Canım hiç mi hiç iş konuşmak istemiyor hatta keyifli, eğlenceli ve izleyenlerin de bizim de yüzümüzü güldüren bir söyleşi olsun niyetindeyim.

Yarın saat 20.00′den itibaren http://live.pozitiftv.com deyiz. Bekleriz.

19 Mayıs’da TRT Okul’un en gözde programlarından biri olan KontrolSende’de çok spontane bir programın konuğuydum. Rengarenk genç arkadaşlarla harika bir saat geçirdik. Bu genç arkadaşlar 7/24 bir evin içinde kameralar tarafından izleniyor ve kim olduğunu bilmedikleri sürpriz konuklarla sürpriz sohbetler gerçekleştiriyorlardı.

Benden önceki haftalarda birçok eğitmen, birçok başarılı iş adamı, birçok kanaat önderi konuk olmuş bu programa. Nasuh Mahruki de bu konuklardan biri olmuş, bunu da program sırasında öğrendim, güzel bir sürpriz oldu.

Buyurun izleyelim:

Programın altyapısını da Quizy.me‘nin de altyapı hizmetini sağlayan Sağlayıcı sağlıyormuş bu arada. Bu da ayrı bir sürprizdi.

Uzun zamandır ilgiyle takip ettiğim bir program var. Malumunuz BBG Evi konseptleri halihazırda televizyon dünyamızın hafızalarından silinmemişken, çok güzel bir yaklaşımla bu konsepti çok güzel bir hale getirmiş TRT Okul.

18-24 yaş arası Gençler bu akademiye katılıyor ve halk onları internet üzerinden yönetiyor. Aynı zamanda kendilerini geliştiriyorlar, aynı zamanda eğitimler alıyorlar.

Ben de bu hafta ( 19 Mayıs Perşembe Günü Saat 15.00) de bu programda KontrolSende evine gireceğim ve onlar beni hiç tanımıyorken sohbet etmeye başlayacağız.

Çok doğal ve spontane bir konsept olacak ben kendi adıma heyecanlıyım. Güzel olacağını umuyorum.

Siz de en azından izleyici olarak  katılmak isteyebilirsiniz  diye bir de Facebook Event oluşturduk. Buyurun o da burada

Kaynağım İnsan’a konuk oldum. Sevgili İpek Aral’ın bir anne şefkatiyle büyüttüğü, bir kadın titizliğiyle özen gösterdiği blogu kaynagiminsan.com’da hiçbir yerde anlatmadığım bir hikayeyi anlattım.

İlk çalıştığım şirketi, ilk işimi, ilk maaşımı, ilk projemi, ilk yazdığım kodu, ilk yediğim fırçayı..

Yolun bundan sonraki kısmına Kaynağım İnsan’da devam edeceğiz, buyrunuz o halde, Kaynağım İnsan’daki yazıyı okumak için aşağıdaki büyük ekran görüntüsüne tıklayın.

Bayrampaşa Belediyesi’nin desteğiyle kurulan ve kaliteli içeriğiyle büyük ilgi gören on5yirmi5.com ‘u duymuşsunuzdur. Geçen hafta da tanıtım toplantısı vardı ve Milli Eğitim Bakanı Sayın Nimet Çubukçu Hanım da iştirak etti. Bir web portalının açılışına Milli Eğitim Bakanı’nın gelmesi ve “bu site benim sık kullanılanlarımda yerini şimdiden aldı” demesi, Türkiye’de internetin artık gereğince algılanmaya başladığını gösteriyor. (Ama daha yolun çok başındayız, o da ayrı)

Bu portalde benim çooook önceden Sabah Gazetesi’nde çıkan bir röportajım da haber yapılmıştı, benim meşhur “ayılı fotoğrafım” kullanılarak. Ben de Friendfeed’de takıldım on5yirmi5.com a espriyle karışık

Onlar da bu çağrıya kayıtsız kalmamışlar ve çok güzel hazırlanarak harika sorularla dolu bir editör hanımefendi ( Pınar Yıldız ) ile fotoğrafçı bir beyefendi ( Osman Çıbık ) gönderdiler. 2 saate yakın konuştuk (Beni konuşturmak hiç de zor değil bildiğiniz gibi). Bunca emeğin üstüne, bir de işini bu kadar ciddiye alan insanlar ve bu insanlardan oluşan bir gençlik portalından ne beklersiniz? Elbette, güzel bir röportaj.

Kendilerine çok teşekkür ediyorum, naçizane görüşlerime değer verip yer verdiler, paylaştılar.

Röportajın tamamı burada (Röportajın altındaki bölüme yorumunuzu da yazarsanız memnun olurum)

http://www.on5yirmi5.com/genc/content.aspx?c=15502

Ömer Üner ile henüz yüz yüze tanışmadık. Kendisi ONE Dergi’nin genel yayın yönetmeni. Dergi deyip de geçmeyin 350 sayfalık bir aylık dergiyi yayınlamayı başarmışlar. Ömer Nart, Nihat İpekçi ve Ömer Üner birlikte üstlenmişler, zarar etmek pahasına bu dergiyi çıkarmışlar. Uzunca bir süre dergiyi yayınladıktan sonra da online dergi olarak yeniden yapılandırmışlar.

Bu online dergiye onedergi.com’dan ulaşabiliyorsunuz.

Benzerini Buzla.com’da gördüğümüz bir konsept uygulamışlar. “Sen Sor Konuğumuz Yanıtlasın”. Bu sayfada da bir çok gençten sonra bir de bana yer vermişler.

Şaşırtıcı olan da 70′e yakın soru gelmesiydi. Söylemesi kolay geliyordu cevaplamaya başlamadan önce ama bir başlayınca feneri sabah 04.00′de söndürebildim. Tek bir isteğim vardı, herkes sorduğu soruya güzel ve doyurucu cevaplar vermeliydim. Birbirine yakın sorulara bile ayrı ayrı cevaplar yazdım. Sonuç : Word ortamında 15 sayfa

Gelelim sorulara ve cevaplara (TIKLAYINIZ)

1. 1. Sinem Uğurlu – Eurovizyon için yaptığınız çalışmayı biraz anlatır mısınız?

Eurovision’daki çalışmamızı bu linkten http://getir.net/fo1 inceleyebilirsiniz ama temel olarak anlatmak gerekirse, Eurovision’un yapıldığı ülkede (sırasıyla Finlandiya, Sırbistan ve Rusya’da) ve yapıldığı salonda kurduğumuz yazılım ve altyapıyla, orada oturan ya da şehrin merkezindeki caddede dolaşan insanlara sahnede söylenen şarkının kendi dillerinde sözlerin, geçen yılın kazanma anı görüntülerini, sanatçıların duvarkağıtlarını, şarkıların cep telefon melodilerini gönderdik ve bir haftada beş milyon içerik gönderimi sağladık.

1. 2. ALİ ŞAHAN – Müthiş bir başarı hikayesi. Bir sonraki durağınızı merak ediyorum. Bir yol haritanız vardır mutlaka.

Ali, çok teşekkür ederim. Bir sonraki durağım yepyeni bir macera olmayacak elbette. Çünkü şuan 40 kişilik bir şirket olduk ve bunun artık riske atılabilir bir yanı kalmadı. Eskiden her gün yeni iş fikirleri geliyordu ve hepsine heyecanla atlıyordum. Hala iş fikirleri geliyor, tek fark artık atlamıyorum Desnet ve Vodera’dan sonra bir şirketim daha olacak kısmetse, onu da 2012 yılında kendi alanında başarıya ulaşmış bir hale getirmeyi planlıyorum. Ekibimizi ve büyüklüğümüzü 2010 yılında da arttıracağız. Ayrıca sosyal sorumluluk kapsamında yeni ve genç girişimciler yetiştirme hayalim var bunun için de birçok şey yapıyorum, yapmaya da devam edeceğim.

Girişimci sürekli şirket kurmalı mı? Bilmiyorum. Girişimci, ayran gönüllü demek ise evet Ama bence işini büyütmek, aynı sektörde büyümeye çalışmak da bir girişimciliktir. İnsanlara faydalı olacak projeler yapmak da bir girişimcilik örneğidir.

1. 3. Nesil VAR – İç motivasyonuzu ve çalışma dinamizminizi, daimi olarak nasıl yüksek tuttuğunuzu hangi cümle ile özetlersiniz?

Sevgili Nesil, çok teşekkür ederim sorun için ; tek cümleyle değil iki kelimeyle özetleyebilirim : Rekabet ve Hırs! Hırsım kötü huylu bir hırs değildir. Rekabet anlayışım da ölümcül değildir yani rakibimi batırmayı değil, onun çok büyümesini ama benim onu da geçecek kadar büyümemi öngörür. Hedefler koyarım ve bu hedefleri tutturmak, yakalamak hatta geçmek benim iç dinamiklerimi ayakta tutuyor. Almak istediğim bir araba da bu anlamda bir hedeftir, bir ödül almak da. Formülüm : Gözümü dikmek, onu elde edene kadar çabalamak ve almak.

1. 4. Rıza Selçuk Saydam – Herkesin bulunduğu yere gelmesinin çeşitli nedenleri var; hayat yönlendirdiğinden orada olmak ve hayatı yönlendirerek orada olmak. Hani kimi doktor olmak isteyip de en iyi mühendis olur gibi. Sorum Ömer Ekinci’nin bulunduğu konum hangisinin ürünü? Ve hayalindeki hedefinde mi? Değilse hedefi nedir?

Sevgili Rıza, benim buraya gelmemin tek sebebi haddimi bilmeyişim oldu. Normal bir insan bir işe bakar, ben bunu yapabilirim ya da yapamam der. Ben ise bu işe bakıp, yaparsam yaparım bile demeden yapmaya başlarım, yapamazsam yaparım deyip yükü üstüme alır, sonra da nasıl yapacağımı düşünmeye başlarım. Benim hayalim kendi şirketimi kurmak, büyütmek ve en iyi olmaktı, bugüne geldiğimizde birçoğu gerçekleşmiş gibi görünse de her hayalimin gerçekleşmesi yeni bir hayalin doğması demek.  Bugün ise daha büyük hedeflerim var. Bazıları yapabileceğim, bazıları yapamayacağım şeyler, kısacası hepsini yapacağım

1. 5. Ufuk Özgül – Sevgili Ömer, Türk üniversitelerinde, sürdürülebilir ekonomik kalkınmanın en önemli gereklerinden biri olan girişimciliğin gençler nezdinde teşvikini ne durumda görüyorsun? Yeterliyse daha farklı neler yapılabilir/ Yetersizse neden ve değişmesi gerekenler nedir?

Sevgili Ufuk, konu çok önemli. Maalesef ben ne üniversitelerde ne kamu kuruluşlarında gençliğe yapılan girişimciliğe yönelik teşvikleri yeterli ve samimi bulmuyorum. Düşün ki hibe ve destekler, girişimci kredileri gibi teşvik edici unsurları almak için de bankadan teminat mektubu (yani destek olarak istediğiniz para kadar bankada paranızın olması) istenmesi gibi ironik bir durum var. Zaten o kadar parası olan insan, bu desteğe talip oluyorsa ortada bir sorun vardır. Ayrıca eğitim sistemi altyapısal olarak insanları girişimciliğe hazırlamıyor ki ileride de buna yönelik desteklerle görevini tamamlasın. Önce eğitim sistemi 5×10’luk kalaslar üreten bir fabrika değil, insan yetiştiren ve hepsinin birbirinden farklı insanlar olduğunu kabul eden bir anlayışa dönüşmeli.

1. 6. Nihat Solmaz Öncelikle, Yılın Genç Girişimcisi 2009 ödülünüzden dolayı sizi kutluyorum Ömer bey. Ben, 3G Teknolojisinin gelecekte mobil sektörünü nasıl etkileyeceği noktasındaki görüşlerinizi merak ediyorum. 3G teknolojisi, görüntülü konuşmanın ötesinde bir şey olsa gerek.

Sevgili Nihat, marifet iltifata tabidir düsturuyla ödülü bir iltifat olarak görüyorum. Ama şu da bir gerçek ki insanlar böyle payelere çok önem veriyorlar. Bu yönden benim için iyi bir kapı oldu ödül.  Gelelim soruna;

3G’nin son kullanıcıdan çok kurumlara ve kurumsal çözümlere ne gibi faydalar sağlayacağı beni daha çok ilgilendiriyor ve heyecanlandırıyor. İş biraz daha “Star Trek”leşmeye başlayacak, görüntülü telefon, hızlı internet, mobil yaşam gibi aslında pek de tahmin etmesi zor olmayan işler görüyoruz.

GSM operatörlerinin hedefi ileride sadece cep telefonu değil her cihazın içine birer simkart takmak, bu doğrultuda GSM’i sadece cep telefonunun içinde kullanmayacağız. Laptop’ımızda müzik çalarımızda, evimizdeki birçok aletin içinde, araçlarımızda simkartlar ve GSM erişimi olacak. Bunlar akıllı ev-ofis-araç gibi kavramları beraberinde getirecek. Evlerimizi uzaktan yönetebileceğiz.

Bir de KİŞİSELLEŞTİRME kavramına vurgu yapmak istiyorum. Artık yakın gelecekte insanlar raftaki hazır kazakları alıp giymeyecekler, aynı renk bilgisayarları kullanmayacaklar. Her ürünü ya üretim sırasında ya da kullanırken kişiselleştirecekler, her insan kendince markalaşacak (ya da öyle zannedecek) ve kendi markasını giymeye, takmaya, kullanmaya yönelecek. Bu da bütün sektörleri başkalaştıracak. Bu yüzden dikkat ederseniz, “kendi tişörtünü/gömleğini/elbiseni tasarla” türü iş modelleri doğuyor. Bu konuya şimdiden projeler üretenler kazanacak.

1. 7. Neslihan Yare – Çok genç yaşta başarılı bir cvye sahipsiniz. 25 yaşında onlarca iş yapmışsınız. Tahmin ettiğim kadar bir işkoliksiniz. Aşk hayatınızı çok merak ediyorum . Bu yoğunlukta buna zaman ayırıyor musunuz ? Açıkcası varsa sevgilinize acıyorum  İdeal bir iş adamı gibisiniz, ama ideal bir koca profili göremiyorum. Neredeyse tüm başarılı iş adamlarında bu sorun var. Bunu dengelemek gerekir.

İşkolik değilim, 18.30 da mesaiyi bitirmeyi seven biriyim. Ustam dediğim değerli büyüğüm Uğur Özmen’in bir sözü var. Genel müdürü bir gün ona “Hayrola Uğur senin ekip part-time mı çalışıyor?” dediğinde, “Hayır, benim ekip true”Right-Time” (Doğru zaman) çalışıyor demiş. Evet, Pazar günleri çalıştığım da çok oldu ama o zaman şirketin kuruluş aşamasıydı. Ailemle vakit geçirmeyi çok seviyorum. Ofiste sabahlamam gerekiyorsa bile mutlaka eve gider, evimin havasını teneffüs eder, çıplak ayakla halıya basar, kanepeye uzanır, sonra ofise dönerim. Evcimen bir insanım İnsan isterse her şeye zaman ayırabilir. İdeal bir koca profilinde olup olmamam konusuna gelince artık bir bunun önemi kalmadı

1. 8. Canan Gümrükçüoğlu – Ömer bey, bulunduğunuz noktaya gelene kadar umutsuzluğa kapıldığınız anlar oldu mu? Bu anlarda kendizi tekrar motive etmek için nasıl bir yol izlediniz?

Umutsuzluğa kapılmayı stresten sigara içmeye benzetiyorum. Zararından vazgeçtim en ufak bir faydası yok. Oluyor ama hemen bir kağıt çıkarıp yukarıdan dikey bir çizgiyle ikiye ayrıyorum, avantajlarımı-dezavantajlarımı yazıyorum. Bakıyorum ki birçok insandan daha yüksek olanaklara sahibim, bir engelim yok, elim ayağım tutuyor, gücüm kuvvetim yerinde, harika bir ailem var, harika dostlarım var, kendimce bazı özelliklerim var (herkeste olduğu gibi). O halde diyorum “Neden olmasın?”. İnsanlar ikiye ayrılır bence Canan, güçlü olanlar ve güçlü olduğunun farkında olmayanlar! Sen hangi grupta olduğuna bak, umutsuzluğa kapıldığında gücünü geri kazanman kolaylaşacak.

1. 9. Saim Günebakan – Bir gününüzü anlatır mısınız? Kaç saat uyursunuz, kaçta kalkar, neler yapar, neye ne kadar vakit ayırırsınız? Teşekkürler

Sevgili Saim, bir gününü anlatabilecek kadar başarılı ve verimli bir gün geçirmeye başladığım gün, söz veriyorum bu sorunu yanıtlayacağım Ama maalesef özellikle genç girişimciler hep bir yerlere, bir şeylere bağlı kalıyorlar adım atarken. Ama şunu söyleyeyim sosyal ortamlardan, konferans ve etkinliklerden asla geri kalmıyorum. Haftada birkaç saat spora ayırmaya çalışıyorum. Arkadaşlarımla buluşmaktan ve onlarla sıcak birer kahve içmekten asla geri kalmıyorum ama bunun yanında işlerime de oldukça zaman ayırıyorum. Haftada en az 3-4 günümü konferanslara ve üniversitelere ayırıyorum. Haftada bir gün bir özel üniversitede ders veriyorum. Bu arada gelip bir şeyler danışmak isteyen genç girişimcileri ağırlayıp onlara fikir vermeye çalışıyorum. Bir de internette çok zaman geçiriyorum, yeni insanlarla tanışıyorum, omerekinci.com da, gelistrend.com da ve teknovasyon.net de sürekli yazılar yazıyorum. Fikirlerimi paylaşıyorum, sosyal medyada twitter.com ve friendfeed.com da büyük bir kitleye ulaşabiliyorum.

1. 10. Halit Altunterim – Yaşantınıza göre “asla” taviz veremeyeceğiniz değerler var mıdır? Bu değerleri korumak adına geldiğiniz noktayı ve yürümekte olduğunuz hedefleri hiçe sayabilir misiniz?

Elbette, bu değerlerden vazgeçmek karakterime aykırı. Ailemden, inandığım değerlerden, ülkemden, tarihimden, toprağımdan asla taviz vermem. İlk zamanlar kendi değerlerimi saklamam gereken durumlar oluyordu ama olgunlaşınca ve kendimi kabul ettirdikten sonra bu değerleri açık etmekte bir beis görmemeye başladım. Siz güçlü değilseniz, yaptıklarınız da değersizleşir. Siz güçlüyseniz, değerleriniz, ona değer vermeyenlerin gözünde bile değerlenir. Örnek olarak Mehmet Emin Karamehmet’i verebilirim. Karamehmet’in bindiği arabanın Renault Laguna olduğunu öğrendiğimde çok şaşırmıştım. Ve Renault Laguna gözümde değer kazanmıştı

1. 11. Naile Birgül – Genç girişimciler ya da girişimci adayları krizden nasıl etkilendiler mi sizce?

Ne genci ne yaşlısı, ne işvereni ne işsizi, emeklisi, öğrencisi. Krizden etkilenmeyen veya az etkilenen kimse var mı ? Ama tek bir gözlemimi söyleyeyim, krizler bazen depremlerin yer kürenin oturmasını, yerleşmesini sağladığı gibi ekonominin de alt zemininin oturmasını sağlayabiliyor. Örneğin 15 liraya satılan ürünlerin 7-8 liraya düştüğüne şahit oldum. Tamam 7-8 belki çok düşük marjlı fiyatı olabilir ama ya eski fiyatı olan 15 lira nereden çıktı be kardeşim? Bu suni şişikliği de aldığını düşünüyorum. Ayrıca krizler en büyük işletme okullarının en pahalı MBA’lerinden çok daha değerli eğitimlerdir. Ben geçmişteki 2001 krizini de yaşamış olmayı isterdim doğrusu.

1. 12. Nihat Solmaz – Kişisel ve kurumsal marka konumlandırmanızda sosyal medyanın katkısı oldu mu? Olduysa ne ölçüde oldu? Sosyal Medya’nın,kişisel ve kurumsal marka gelişiminde artı ve eksileri nelerdir? Bu noktada, genç girişimcilere ne tür tavsiyelerde bulunabilirsiniz?

Sosyal medyada eğer gerçek kişiliğinizi ve gerçek fikirlerinizi paylaşıyorsanız, çok büyük artısı var. Kurumsal markamıza çok büyük artıları olduğunu düşünüyorum. Çünkü sosyal medyadaki birçok insan aynı zamanda kanaat önderi. Blog yazan, gazeteci ya da televizyoncular. Onlara ulaşmayı bırakın onlarla arkadaş oluyorsunuz.Ama şu da var ki asla ve asla sosyal medyayı para kazanma amacı ile ele almamak gerekiyor. Önce paylaşmalısınız ki sonra insanlar da size fayda sağlasın. Yani hesap, kitap ve stratejiye gelmeyen işler bunlar. Bir de şu var eğer birikiminiz yoksa, bilmeden konuşan biriyseniz, sosyal medyada asla tutunamazsınız.

1. 13. sewimsizbilgin – İş yaşamınızda yanlış yaptım dediğiniz ve sonrasında düzeltmeye kalkıştığınız herhangi bir pişmanlığınız oldu mu?

Klişe gelebilir ama asla ve asla yaptığım hiçbir şeyden pişman olmadım. Ne yaptıysam iyi ki yapmışım, hata yaptıysam da iyi ki yapmışım. Hatadan iyi öğretmen mi olur?

1. 14. Nurdan Gencel – İş hayatında kendinize örnek aldığınız bir şahış var mı?

İş yönetimi konusunda amcam rahmetli Akın Ekinci, fikir geliştirme, inovasyon ve icatçılık ile işlere farklı açılardan bakabilme konusunda da babam Gürbüz Ekinci’yi örnek aldım. Onun dışında Donald Trump’ın agresif yanını, Üzeyir Garih’in sükunet ve beyefendiliğini, Sakıp Sabancı’nın samimiyetini ve içtenliğini örnek aldım kendime.

1. 15. Hasan Civelek – “Türkiye’nin %100 yerli ilk yazıcı markası Printooth’un geliştirilip 12 ülkeye ihraç edilmesi.” Tebrikler. Bunu ilk defa duydum. Böyle bir yerli markamız olduğunu -üstelik 12 ülkeye ihraç edilmesine rağmen- neden bilmiyoru(z/m).. Özel bir ürün mü? Hangi farklı ihtiyacı gidermek adına üretildi.

Printooth ve Destech markalarıyla yazıcı üretiyoruz. Bunları sahada satış yapan, Mobil saha satış, sıcak satış, soğuk satış ve mobil saha servis uygulamalarında, dağıtım işi yapan araçlarda konumlandırıyoruz ve bu araçlarda dolaşan plasiyerlerin fatura, irsaliye, teslim fişi gibi dokümanları sahada basmasını sağlayan cihazlar olarak üretiyoruz. Şuan Ülker, Eti, İpragaz, Pınar Süt, Erpiliç gibi şirketler kullanıyor. Babamın icadı olan bu ürünlerle Türkiye’nin bu alanda en çok bilinen firması konumundayız.

1. 16. Betül Akpınar – İlerlemiş olduğunuz bu yolda işe neyle başladınız, en iyi ben olmalıyım düşüncesiyle mi yoksa bir şeyler yapmalıyım diyerek mi? Ayrıca girişimciliğe atılırken tasarladığınız bir ürün mü vardı elinizde yoksa beyninizde tasarladığınız bir isim, inanç mı vardı sadece?

Ben mecburiyetlerle başladım, babamın icadı olan yazıcılar vardı ama satış pazarlama becerisinin eksikliğinden dolayı bu ürünü bire alıp beşe satan firmalar vardı etrafımızda. Ben de bunu içime sindiremiyordum. Babamın ürününü hakkıyla, ederiyle, hak ettiği fiyata satmalıyım diye düşündüm. Bu yüzden kendime mecburi girişimci derim hep. Girişimciliği ben seçmedim, sadece önüme çıkan imkanlara tabiri caizse atladım. Daha 2 kişinin karşısına çıkıp ürünü anlatacak becerim yokken bir teklif geldi ve 2000 kişilik bir bayi toplantımız var gelip ürünlerinizi anlatır mısınız? Dediler. Ben de elbette! Dedim oysa hiç deneyimim yoktu.

1. 17. NEDİM KARAKUŞ – Acaba siz daha farklı bir ailede yetişmiş olsaydınız ve sosyal çevreniz olduğundan daha farklı olsaydı ,şu anda çoğu kişinin örnek aldığı Ömer EKİNCİ aynı yerde olur muydu?

Bu soruya cevap vermek zor, ama yine de bana ailem söylemedi yaptıklarımı yapmamı. Kimse benden şirket kurmamı istemedi, hatta hep onları şaşırttım. Mesela babama özellik olarak hiç benzemiyorum, hatta aileden kimseye benzemiyorum. Buna bakarak diyebilirim ki galiba aynı yerde olurdum.

1. 18. Aslıhan Yıldız – Öncelikle hikayenizden çok etkilendiğimi söylemeliyim. Ben şunu merak ediyorum. Hayatın özellikle iş hayatının bu kadar zor ve çetin olduğu bir ülkede kendinizi nasıl motive ediyorsunuz? ruhunuzu nasıl besliyorsunuz? Başarı sizin yeterli motivasyonu sağlıyor mu? Yoksa başka ritüelleriniz mi var?

Ben çok büyük bir satış yaptığımda ve babama gelip söylediğimde, babam başını bilgisayardan bile kaldırmaz, “iyi hadi bakalım” der geçer. Dolayısıyla bu da bende “bunu kutlayalım!” duygusunun oluşmamasını, “yeter” kavramının gelişmemesini sağladı. O büyük satıştan sonra oturup hemen başka müşteriler aramaya koyuldum. Şimdilerde ise hem hiçbir başarıyı yeterli bulmuyorum hem de motivasyonumu bir şeyleri hedefleyerek elde ediyorum. Bu bir araba olabilir, en iyi 500 şirket listesine girmek olabilir, başbakandan ödül almak olabilir. Manevi hedefler bunlar ama zaten manevi hedefler insanları maddi sonuçlara ulaştırır.

1. 19. Ayşe Yılmazel – Pes ettiğiniz zamanlar oldu mu? Bu zamanlarda ne yapıp kendinizi ayakta tuttunuz?

Pes etmeye vaktim olacak kadar uzun bir ömrüm olduğunu düşünmüyorum. Olumsuzluk anlarında, bana inananları düşünüyorum, annemi babamı düşünüyorum, beni izleyen, yaptıklarımla gurur duyan kardeşlerimi düşünüyorum. Hedeflerimi düşünüyorum, kimsenin bana dikensiz gül bahçesi vaat etmediğini düşünüyorum.
Her seçiş bir vazgeçiştir derler, iş yaşamında başarı yolunu seçtiniz ama bu yol için nelerden vazgeçtiniz?

İş yaşamında başarıyı seçtim ve okulumdan vazgeçtim. 1. Sınıf haricinde İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesine hiç gidemedim. Üniversitede okumanın keyfini çıkaramadım. Bir açıdan gençliğimi yaşayamadım bile diyebilirim
Bir daha dünyaya gelseniz yine bu yaptıklarınızı yapar mıydınız?

Hiç tereddütsüz yapardım!
Başarılı olmak için birilerinin sırtına basıp yükselmek gerekir derler, siz kimsenin sırtına bastınız mı? Yüzünüze baktığımda birilerinin sırtına basıp yükselmiş birinin yüzünü göremiyorum, eğer basmadıysanız nasıl yükseldiniz?

Birilerinin sırtına basıp yükselseydim şuan çok daha yüksek bir yerde olabilirdim ama huzurlu olmazdım. Ne müşterilerim, ne çalışanlarım, ne bayilerim ne de rakiplerim.. Kimseye en küçük bir ayak oyunu yapmadım, masa başında ya da kuliste elde edeceğim başarı olmayıversin diye düşündüm . Sadece karakterli değil aynı zamanda akıllıca davrandığımı düşünüyorum çünkü üçkağıtla kazanılan başarı, bu durumun vereceği huzursuzluk kadar büyük olamaz. Bir anlamda kâr-zarar hesabı
15 yıl sonra Türkiye Başbakanı olmayı düşlediğiniz oldu mu?

15 yıl sonra muhtemelen Başkanlık sistemine geçilmiş olur Şu kadarını söyleyeyim herhangi bir siyasi partiye üye değilim ve olmayı da düşünmüyorum. Ama ileride iyi ve muteber bir işadamı olarak devletime hizmet etmeyi çok istiyorum.

Hiçbir başarı cezasız kalmaz derler, sizin başarınızın cezaları ve düşmanları kimler? Sivrilmenin bedeli nedir?

Benim yaptıklarım da cevapsız kalmadı, doğru bildiniz. Aynı soyadını taşıdığım halde başarıyı hazmedemeyenler oldu. Ama benim yapım boyun eğmeye ve “akrabamdır, hoş göreyim” yaklaşımına müsait değil. Bu nedenle kesilen faturaları ödemeyi reddediyorum. Maalesef Türkiye’de mazlumu oynarsanız, garibanı oynarsanız çok daha fazla seviliyorsunuz. Türkiye’nin en çok sevilen üç şovmeninin birinin kel, birinin “r” özürlü birinin de çok kısa olduğu için sevildiğini düşünürsek, Küçük Emrah’ı zamanının en popüler film yıldızı yapanın, filmdeki annesine yapılanlar!! olduğunu düşünürsek, şu anki hükümeti kuran ve iktidar partisinin başkanı olan Sn. Recep Tayyip Erdoğan’ın hayatının dönüm noktasının okuduğu şiir yüzünden hapse girip çıkması olduğunu düşünürsek, Türkiye’de başarılı olduğunuz sürece çevrenizdeki insanların azalacağını tahmin etmek zor değil. Sivrilmenin bedeli de bu olsa gerek.
Gelecekte nasıl anılmak istiyorsunuz? Öldüğünüzde sizi tek bir cümleyle anlatsalar, nasıl anlatsınlar istiyorsunuz?

Dedemin, Akın amcamın anıldığı, babamın da anılacağı gibi.. O cümleyi kurmak bana düşmez ama yüzlerinde bir tebessümle ve hayırla ya’d etsinler isterim..
Hayattan hep daha fazlasını istemiş birisiniz, eşinizden ya da eşiniz olacak kişiden ne gibi beklentileriniz var. Eşiniz normal ve sıradan biri mi? (Uzaylı derseniz inanırım:)

Öncelikle uzaylı değil kendisi, beklediğim şey gölgede kalmayacak, karakteri güçlü, sohbet edebileceğim, işimle ilgili vereceğim kararları danışabileceğim, kendisi de kendi yaptığı işte başarılı, azimli biri olmasıydı. Öyle de oldu.
Bir yerde 4 kardeşiniz olduğunu okudum, sizin başarınız onları gölgelemiyor mu? Her birinin birer Ömer Ekinci olması mümkün mü? Siz bu konuda neler yapıyorsunuz?

3 erkek kardeşim var ve hepsi birbirinden farklı özelliklere sahip kişiler. Hepsi kendi alanında başarılı olacak, hepsinin birer Ömer Ekinci olması mümkün değil ama zaten buna ihtiyaçları da yok, bir küçük kardeşim Ebubekir Ekinci, Çevre Mühendisi ve kendi alanında çok başarılı. Şimdi büyük bir harita şirketinde yönetici olarak çalışıyor. Ondan bir küçüğü Yusuf Ekinci, teknik olarak, el becerileri ve elektronik yetenekleri açısından çok başarılı olacak. En küçük kardeşim Ahmet Ekinci ise daha 14 yaşında ama şimdiden iş yönetimi konusunda bana fikirler veriyor. Hedefi benim koltuğum

1. 20. Burak Abidin Aksoy – Omer Ekinci yı omer ekıncı yapan ne ? hayata deger katma ıstegımı,hayatta basarılı olma ıstegımı?

Kendi alanında çok başarılı birinden hiçbir eksiği olmadığını ve insanın isterse her şeyi başarabileceğini bilmesidir. Buna ek olarak hırs ve rekabet duygusunu ekleyip iyice karıştırdıktan sonra kulak memesi kıvamına gelince servis ediyorsunuz Ömer Ekinci oluyor

1. 21. Asım Karahan – Girişimcilik biraz şovalye ruhu gerektiriyor özellikle Türkiye gibi değişken ekonomilerde. Kariyer hele kamuda olursa daha stabil ve güvenilir. Bu yüzden iktisat kültürünü iyi bilen annelerin, teyzelerin memuriyet ısrarını anlaşılabilir. Hele bu kriz ortamında imkan olsa özel sektördekilerin çoğu kamuya geçmek isteyecektir. Bu kabul edilebilir bir durum mu? Gelişmiş ülkelerde neden insanlar bu kaygıları bu kadar yoğun yaşamıyor?

Şovalye ruhu gerektirdiğine katılıyorum. Ama Türk insanının ruhunun girişimciliğe çok uygun olduğu fikrini savunuyorum. Elbette herkes girişimci olacak diye bir kaide yok, elbette memur da işçi de öğretmen de gerekli. Annelerin, teyzelerin neye ısrar ettiğinden çok kişinin neye yatkın olduğu önemli. İçinde girişimcilik ruhu taşıyan insana memurluk yaptıramazsınız, memur zihniyetine sahip bir insanı da zorla girişimci yapamazsınız. O yüzden bu durumu doğal seleksiyona bırakmak, kimseyi zorla bir şeyler yapmamak gerekiyor. Girişimci olacağım diyene de engel olunmamalı.

1. 22. Demirhan AYDIN – Ömer Ekinci 10 yıl önce kendinin bu noktaya geleceğini düşünüyor muydu ve 10 yıl sonra kendini nerede görüyor.

Evet 10 yıl önce bu noktaya geleceğimi düşünüyor ve hayal ediyordum. 10 yıl sonra birkaç yeni sektöre daha girmiş, 2 çocuk babası olmuş , sosyal girişimciliğe yönelmiş, konferanslar ve derslerle gençlere ufuk açmaya çalışan, saçlarına beyazlar düşmeye başlamış bir adam olacağım sanıyorum Belki bir spor kulübünde görev almış olurum, birçok sivil toplum kuruluşunda görevler almış olurum. Bir de eşimle birlikte bir vakıf kurmak hayalim var.

1. 23. Elif Erdem – Rol modeli olarak takip ettiğiniz yerli yabancı yöneticiler, işadamları var mı?

Evet, rahmetli amcam Akın Ekinci’yi yönetim ve vizyon konusunda, babam Gürbüz Ekinci’yi de araştırma-geliştirme, çözüm bulma noktasında örnek aldım. Onun dışında Donald Trump’ın agresif yanını, Üzeyir Garih’in sükunet ve beyefendiliğini, Sakıp Sabancı’nın samimiyetini ve içtenliğini örnek aldım kendime.

1. 24. AYŞEGÜL DİDAR – mutlusunuz bunca koşturmanın arasında? öyle sanıyorum ki oto kontrolü çok yüksek bir kişisiniz. kendinizi kaybedip dağıttığınız anlar oluyor mu?

Çok mutluyum, çok heyecanlıyım. Her gece yastığa başımı koyduğumda çok büyük bir enerjiyle uyuyor, sabah da aynı heyecanla uyanıyorum. Çünkü dünya her sabah yeniden kurulur düşüncesine sahibim. Kendimi kaybetme şansım yok çünkü ben kendi ekibimin lideriyim, onlar beni mutsuz, umutsuz, uykusuz, zayıf, halsiz, hasta, uyuklarken görmemeli. Ben umutsuz olursam onlar güvenecek liman bulamazlar. Kriz ortamında liderlerin güçlü olması gerekir.

1. 25. Kerim Mayamcı – Türkiye’de yaptıklarınızın karşılığını aldığınızı düşünüyor musunuz? Gelişmiş bir Batı ülkesinde olsaydınız sizce ne değişirdi?

Ben Türkiye’nin akıllı insanlar için fırsatlar ülkesi olduğunu düşünüyorum, insanıyla, toprağıyla, coğrafi özellikleriyle çok kritik bir noktadayız ve yüzyıllardır hep kilit bölge olmuşuz. Yönetimin kötü olması ya da geçmişteki yönetimsel zafiyetler Türkiye’nin önemini azaltmaz. Bu ülkede doğan her ülke evladının bu ülkeye içtiği bardak su kadar borcu vardır. Ben şuan hakkımın karşılığını alamamaktan çok borcumu ödeyebilmenin derdindeyim.  Başarıyı parayla ölçmenin de sağlıklı olmayacağını düşünüyorum. Eğer depremden kaçıp istanbula sıfır sermayeyle gelmiş olan bir genç 10 sene sonra 25 yaşında sıfırdan iki şirketin sahibi ve 40 çalışanıyla sizin sorularınızı cevaplamak üzere karşınıza çıkabilmişse, yılın genç girişimcisi ödülüne layık görülmüşse, bu gencin de elde ettiklerini beğenmeyip, “Adım Omer değil de O’neil olsaydı şöyle bir malikanede oturuyordum” demeye hakkı yoktur.

1. 26. Samet Yuncak – Bir girişimci olarak mevcut hükümetin ekonomi politikasını nasıl buluyorsunuz. sizce hükümet doğru bir kriz yönetimi sergiliyor mu?

2009 krizini ülke bazlı bir kriz olarak görmek yanlış olur. Global bir kriz ve kimsenin yapacağı bir şey yoktu. Çok eleştirilmesine rağmen ben “Teğet geçti “ açıklamasını da reel olarak yanlış bir tespit olmakla beraber haklı buluyorum. Bu geminin kaptanı başbakan ve o da halkını sakinleştirmek zorundaydı.  Şu anki hükümetin bir ekonomi politikası olduğunu düşünmüyorum, 57. Hükümetin Ekonomiden sorumlu bakanı olan Kemal Derviş’in hazırladığı ve Güçlü Ekonomi Programı adını verdiği programı sürdürüyor. Kriz yönetiminin 2001’e göre daha iyi olduğunu düşünüyorum.

1. 27. Nil Mezitli – Geleceğin dünyasında Türkiye’nin ve Türk gençliğinin yeri var mı?

Bazı noktalarda ütopik bakmak ve hayalperest davranmak zorundayız. Size bir hikaye anlatayım, bir bilge varmış vakt- i zamanında. Kim ne sorsa bilirmiş. İki genç bu bilgenin tüm soruları bilmesini içlerine sindirememişler ve demişler ki “Bu bilgeye gidip öyle bir soru soralım ki bilge cevap veremesin ve bütün itibarı sarsılsın.” Fikir de şuymuş, gençlerden biri eli arkasında, avucunda da canlı bir kuş ile bilgenin karşısına çıkacakmış ve kuşun canlı mı cansız mı olduğunu soracakmış. Bilge “ölü” derse avucunu açacak, bilge “diri” derse hemen avucunu sıkıp kuşu öldürüp avucunu öyle açacakmış. Bu planla çıkmışlar bilgenin karşısına ve soruyu sormuşlar. Bilge cevap vermiş ve “Çocuklar” demiş, “Gelecek elinizde!” ..

1. 28. MURAT DİLCE – türkiye’de genç girişimciler için elverişli ortam var mı sizce? birçok müteşebbis ruhlu genç potansiyelleri ve istekleri olduğu harekete geçmekten çekiniyorlar. sorun kimde?

Girişimci zaten kendisi için elverişli ortamı hazırlayabildiği için girişimcidir Elbette sorunlar çok fazla ama yüzlerce de girişimcilik hikayesi var bu ülkede. Hedefini belirleyen,  hayallerinin peşinden koşan ve kendine güvenen hiç kimse için bir engel yok. Bir insan zaten karşısına en ufak bir engel çıktığında geri dönüyorsa, o kişi girişimci değildir. Müteşebbis, teşebbüs eden demektir. Yani deneyeceğiz, tırmalayacağız, zorlayacağız.

1. 29. Emre Savaş – 1- İş hayatına atıldığınızda bu ortamda tutunabilmek adına bilginiz ne seviyedeydi, iş hayatına atıldıktan sonra mı böyle bir bilgi donanımı edindiniz yoksa başlamadan önce bir şekilde keninizi belli bir seviyeye getirdiniz? 2- Bilişim sektörü dışında hangi alanlar ilginizi çekiyor?

Başlarken bir şeyleri bildiğimi hatta birçok şeyi bildiğimi sanıyordum ama meğerse hiçbir şey bilmiyormuşum. İş hayatı gerçek anlamda bir okul, bilmeniz değil öğrenebilmeniz yeterli.  Bilişim haricinde eğitim sektörüyle sosyal sorumluluklar bazında ilgileniyorum ama onun dışında bilmediğim alanlarda çok başarılı olabileceğimi sanmıyorum. Bir insanın bir çok sektörde başarılı olması çok kolay bir iş değil. Malcolm Gladwell’in Outliers kitabında bahsettiği gibi uzmanlaşmak zor ve meşakkatli bir iş. 10.000 saat emek vermediğiniz iş sizin değildir!

1. 30. Burak BUDAK – Başarılı iş hayatınızın içinde bir konuda uzman olmanın etkisi var mı? Ya da daha açık olarak profesyonel bir girişimde bulunmak için sizce uzmanlık ne derece önemlidir ve ya önemli midir?

Tam da bir önceki soruya uymuş bu soru, sevgili Burak teşekkürler. Bence kesinlikle uzmanlaşmak şart. Bırakın bir bireyi artık şirketler bile uzmanlaşmaya, daha küçük hedeflere konsantre olarak o hedeflerde başarılı olmaya yoğunlaşıyor. Profesyonel bir girişimde bulunmak için uzman olmak şart değil ama onu büyütmek ve gerçek bir iş haline getirmek için uzman olmak ya da uzmanlarla çalışmak şart.

1. 31. Zekai KIRAN – Ömer Bey’in 2023 vizyonu nedir? Kendisini, işini nasıl konumlandırıyor? Girişimcilik anlayışını bu perspektifte değerlendirebilir mi?

2023 yılına ulaştığımızda biz yine teknolojiyi en üst seviyede kullanan, yorumlayan ve hatta üreten bir grup haline gelmeyi planlıyoruz. Ben de bireysel olarak hem sosyal hem ekonomik hayata katkı sağlayan bir birey olmayı hedefliyorum

1. 32. İbrahim Ethem AY – Gündemi hangi gazete, dergi ve köşe yazarlarından takip ediyorsunuz? Size çok şey katan kitap veya yazar, objektifliğine inandığınız bir yayın organı(TV, gazete vs) var mı?-One dergi hariç, çünkü o zaten bir numara.

Ben bütün yayınları okumaya çalışıyorum, en az 6 gazeteyi her sabah okuyorum, gün içinde de boş vakitlerimde girip güncel haberleri okuyorum. Ekonomi dergilerini, pazarlama dergilerini okuyorum. Gazete adı maalesef veremiyorum çünkü her gazete artık bir siyasi görüşü temsil ediyor ya da ettiriliyor. Bir gazeteyi okuyorsan hemen o’cu oluyorsun bu da benim sevdiğim bir durum değil.

1. 33. Süleyman Sarıgöz – Bir işveren olarak istihdam politikanız nasıl? Yeni mezunlarda özellikle aradığınız bir özellik var mı?

Yeni mezunlardan beklentim okul hayatını boşa geçirmemiş, çalışmış, çabalamış olmaları. Nereyi bitirdiklerinin hiç önemi yok, heyecanlı, meraklı, araştırmacı ve şirketime fayda sağlayacağına inandığım (ve beni inandıran, ikna eden) herkesin Desnet’te ve Vodera’da yeri var.

1. 34. Aylin TEPECİKLİ – Tek kelimeyle müthiş bir kariyeriniz var. Tebrik ederim öncelikle. Ben Türkiyede girişimcilik ve işletme üniversitelerinin açılması gerektiğini düşünüyorum. Türk gençliği ne yazık ki potansiyelinin farkında, ayırdında değil. Eğitim sistemi bu anlamda çok yetersiz. Sizce bunun çözümü nedir? Devlete, hükümete bu anlamda ne gibi yükümlülükler düşüyor?

Devlet’e üzerine düşen sorumluluklara her ne kadar şu aşamada verimli sonuçlar vermese de ve doğru şekilde yönetilmese de sahip çıkmaya çalışıyor. Ama bu bir birikim ve zaman işi. Devlet girişimci yetiştirmeyi zamanla öğrenecek. İş ki biz gençler olarak girişimcilik ruhumuzu disiplinle birleştirip uygulayabilelim. Maalesef başka ülkelerde devlet girişimcileri peşine takıp sürüklerken bizim devletimiz biraz geriden geliyor

1. 35. Abdurrahim Ünlü – Ömer Ekinci’yi birçok yerde görüyor, duyuyor ve izliyoruz. Ufukta yeni girişimler var mı merakı içerisindeyiz.

Girişim olmazsa yaşamanın bir anlamı olmaz Abdurrahim. Girişim benim için işin bir gereği değil doğamın bir gereği. Sadece ticari bağlamda düşünme bir organizasyona imza atmak, insanları bir araya toplamak, bir dernek kurmak, bir okulda konferansa gitmek, bunların hepsi birer girişimcilik örneği. Tekrarlayayım, insan ömrünün birçok farklı uzmanlığa yetmeyeceği kanaatindeyim.

1. 36. Sinem Kırımlıoğlu – Kapitalist çarkın tam merkezindesiniz işiniz gereği. Kapitalist düzende yanlış olan birşeyler yok mu sizce? Dünya son 1 yıldır neyin bedelini ödüyor?

Dünya doğal sürecini yaşıyor, bir şeyin bedelini ödemiyor bence. Sosyalist ülkelerin kalmaması, bütün dünyanın kapitalist ekonomilere dönüşmesi maalesef artık dünyanın ortak dilinin para olduğu gerçeğini ortaya koyuyor. Krizleri depremler gibi düşünün, her bölgede ortalama 100 yılda bir deprem oluyor. Depremler aslında çok doğal yer olayları, yerin yerleşmesi için gerekli olan hareketler.  Bize zararı büyük olduğu için biz çok trajik bakıyoruz ama bu böyle. Krizler de böyle ara sıra ekonomiyi şöyle bir sarsıp taşları tekrar yerine oturtuyor. Ekonomik krizlerin en meşhurunun 1929’daki Dünya Ekonomik Bunalımı da denilen ama daha çok Büyük Buhran dediğimiz kriz olduğunu unutmayalım. Tamı tamına 90 sene olmuş.

1. 37. Fatma Namoğlu – Girişimcilikte aslolan olaylara herkesten farklı bir açıyla yaklaşabilme yetisi. Yani görülmeyeni görmek ve bunun üzerinden strateji geliştirmek. Peki sizce bu geliştirilebilir bir özellik mi? Daha amiyane tabirle sizce girişimci olunur mu? doğulur mu?

Ben çocukluğumda ve ilk gençliğimde öyle çok yırtık, uyanık bir çocuk değildim. Sonrasında şartlar beni girişimci yaptı. Diğer sorulara ve cevaplara da bakınca anlayacaksınız kesinlikle insan kendisini girişimciliğe eğitebilir.

1. 38. Selimcan Alnıak – Kendinizde gördüğünüz en büyük eksik nedir?

Zaman planlaması ve birçok şeyi aynı anda yapmaya çalışmak. Bazen de sosyalliği fazla kaçırmak.

1. 39. KEMAL – Çok iyi bir girişimcide mutlaka bulunması gereken özellikler nelerdir?

İleriyi görebilmeli, karşısına çıkan her durumu fırsata çevirebilmeli, insanlarla ilişkileri güçlü olmalı.

1. 40. Nihal Selekli – Türkiye’deki girişimcilerin çoğunun erkek olmasının sizce nedir? Örneğin Avrupa ülkelerinde fark bu kadar büyük değil?

Bu maalesef kadınımızın büyük bir eksikliği. Aslında o özgüvene sahip olsalar birçok erkekten çok daha başarılı olacaklar ama maalesef ataerkil bir aile yapısından geliyor olmak, girişimciliği erkeğe pay eden, kadına “sen evde otur çocuk büyüt” diyen bir duruma dönüşmüş. Bu toplumsal travmayı atlatmak kolay değil ama şu da var genç kızlarımızı tutan hiçbir şey yok. Onlar da buyursunlar. .Hatta devlet kadın girişimci desteği veriyor. Bu röportajı okuyan ve aklında bir fikir bulunan tüm hanımları girişimciliğe davet ediyorum. Hodri meydan!

1. 41. Hatice EREN – İş dünyasının, girişimciliğin gereklerini hakkıyla yerine getiriyorsunuz gördüğümüz kadarıyla. Peki sosyal sorumluluk projeleriyle aranız nasıl? Bu konuda çalışmalarınız var mı? Olacak mı?

Sosyal sorumluluk benim için şirketimin adını duyurmak ve markalaşmasını güçlendirmek anlamına gelmiyor. Benim birey olarak bazı görevlerim var ve sosyal sorumluluklar da bunlardan bazıları. Ben sosyal sorumluluk anlamında genç girişimcileri destekliyorum, konferanslara gidiyorum, bir özel üniversitede ders veriyorum, gençlerin tüm sorularına eposta ile, telefon ile ya da ofisimde misafir ederek cevap veriyorum. İleride de kendi vakfımı kurup tüm bu organizasyonları tek çatıda yürütmeyi hayal ediyorum.

1. 42. Ahmet Bilici – Krizleri fırsata dönüştürmek şeklinde bu aralar çok trend olan bir tabir var? Sizin fırsat anlayışınız nedir? son küresel krizi fırsata dönüştürmeyi başarabildiniz mi?

Evet, krizi fırsata çevirdik. Krizdeki şirketlerin işine yarayacak çözümler düşünürseniz, alın size krizi fırsata çevirmek. Satışlarımızı nakite döndürdük krizi fırsat bilerek. Tedarikçilerimizle pazarlık ettik ve yine krizi fırsat bilerek maliyetlerimizi azalttık. Makro ölçekte olmasa da küçük uygulamalar ve ekonomik adımlarla krizden sonrası için iyi bir bohça hazırladık.

1. 43. Ahmet Bilici – Türkiye’de sizi etkileyen, size ilham veren girişimcilik başarıları var mı? Varsa bir örnek verir misiniz?

Bana ilham veren birçok girişimcilik hikayesi var ama size başka bir hikaye anlatmak istiyorum. Amcam Akın Ekinci, 20 sene boyunca haritacılık yapmış, dağ-taş demeden Ağrı, Doğubeyazıt dememiş. Hatta ben de çocukken onun şantiyelerine gider, gelirdim. 1998 yılında amcam işini büyütmek için bir özel uçak almaya karar vermiş. Dünya devi harita şirketleri bu uçakları alıp, içine büyük bir yatırım ile dev kameralar koyup şehirlerin, ülkelerin tepeden fotoğraf çekiyor böylece işlerini hızlandırıyorlar. Fakat zamanın şartlarına göre çok büyük bir hayal bu. Ve çok da pahalı. Çift haneli milyon dolar seviyesine yakın bir yatırımdan söz ediyorum. Almak istediği uçağın fotoğrafını almış ve kanadına Photoshop ile EMİ (Şirketinin adı) yazdırıp yüzlerce sticker yaptırmış. Ve bir sabah bütün çalışanları, sabah mesaiye başladıklarında bilgisayarlarının köşesinde EMİ uçağının sticker’ını bulmuşlar. O motivasyonla amcam uçağını bir yılda almayı başardı ve bu yolla dünyaca ünlü bir harita şirketi haline geldi. 2005 yılında kaybettik kendisini, ama ben daha çocuk yaşlardayken bile beni çağırır, benimle bir iş adamıyla konuşur gibi iş konuşurdu, öğütler verirdi.

1. 44. Batuhan İçöz – Sizce başarılarınızda şansın etkisi var mıdır? Varsa ne kadardır?

Ben şansa inanmıyorum. Şansı, hayatın insana sunduğu seçeneklere insanın verdiği tepkilerle fırsata çevirip çevirmemesinin karşılığı olarak kullanıyorlar. Şansım yok, param yok, Mısır’da dedem yok, babam Ortaköy’de şu araziyi kapatmamış.. bahane isteyen için bahane çok. Ama kimse girişimcilere dikensiz gül bahçeleri vaat etmiyor. Şansla işi olanların yapacağı iş girişimcilik değil bol bol şans oyunu oynamak olabilir

1. 45. Batuhan İçöz – Yaptığınız işte bir noktaya geldiğinizi ve başarılı olduğunuzu biliyoruz. Peki siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Sizce başarılı mısınız?

Ben kendime başarılı dersem hayallerimle çelişirim. Ayrıca samimi olarak konuşmak gerekirse düzeltmem gereken birçok eksiğim olduğunu düşünüyorum. Bir de bir insan bir şeyler yapmaya başlayınca hemen çevresinden olumlu tepkiler gelmeye başlar ve bu olumlu tepkiler kimi zaman çok büyük yan etkilere sahip olabiliyor. Beni uzaktan takip eden biri gelip iyi niyetle övgüler, methiyeler dizmeye başlıyor oysa benim övgü ve methiye dinleyecek yaşım değil bu yaşlarım, eleştirileceğim ve kendimi düzelteceğim, eksiklerimi kapatacağım dönemlerdeyim. Bu nedenle beni belli bir süredir tanıyan kişilere hemen benim hakkımda yorum yapmalarını istiyorum ve ekliyorum: “Olumlu fikirlerini geç, olumsuz eleştirilerini söyle lütfen”.

1. 46. Batuhan İçöz – Sizce ulaştığınız noktaya “siz” mi ulaştınız yoksa “siz ve şirketiniz” (veya ekibiniz) mi ulaştı?

Herşeyden önce kısmetim, yani Allah’ın izni ile oluyor ne olsa. Sonrasında babam, sonra ailem, sonra ekibim, son olarak da kendim.

1. 47. Batuhan İçöz – Kimse düşmeden bu kadar yükselemez, eminim ki sizde bir çok kez düşmüş ve kalkmışsınızdır, kapılar bir kez bile olsa yüzünüze kapanmıştır. Hiç pes etmeyi düşündüğünüz bir duruma geldiniz mi? Geldiyseniz, sizi pes etmekten alıkoyan, devam ettiren ne idi?

O kapıların kapanmasına alışkın olmak gerekiyor, hatta ben yüzüme kapanan hiçbir kapının numarasını ve o kapıdaki kişinin adını unutmam. Çünkü ya o kişi benim kapı numarama bir daha ihtiyaç duyacak, ya da bu kapıyı bir daha ziyaret etmem gerekecek. Diğer yandan kendimi kaybetme şansım yok çünkü ben kendi ekibimin lideriyim, onlar beni mutsuz, umutsuz, uykusuz, zayıf, halsiz, hasta, uyuklarken görmemeli. Ben umutsuz olursam onlar güvenecek liman bulamazlar. Kriz ortamında liderlerin güçlü olması gerekir.

1. 48. Batuhan İçöz – Gelecek için mi çalışıyorsunuz yoksa bu gün için? Aynı şekilde, verdiğiniz kararları bu günü düşünerek mi veriyorsunuz yoksa geleceğini düşünerek mi?

Bugün için çalışmıyorum, zaten şirketimden tek kuruş para almıyorum. Gerektiği durumlarda şirket benim ödemelerimi karşılıyor. Bugün için çalışmayı düşünsem bir işe girer çalışırım. Girişimcilik biraz da yarın için çalışmak değil midir?

1. 49. Batuhan İçöz – Şirketiniz, girişiminiz, sürekli büyüyor, sizce nereye kadar büyümeli? Hedefiniz nedir bu konuda?

Kârlılık oranımız azalma trendine düşene kadar, hatta düştükten belli bir süre sonrasına kadar büyümeyi hedefliyoruz. Sonrasında ise cirosal büyümeyi durdurup verimliliği arttırarak aynı ciroyla kârlılığı arttırmaya bakacağız.

1. 50. Batuhan İçöz – Eskiden, çocukluk yıllarınızda, ne gibi bir hedefiniz vardı geleceğe dair? Hangi mesleği seçmek istiyordunuz? Eğer istediğiniz alanda değilseniz, bundan pişmanlık duyuyor musunuz?

Çocukken değil ama lise hayatımda hep şirket kurmayı, teknoloji sektöründe yer almayı hedefledim. Meslek takıntım hiç olmadı, kaldı ki Türkiye’de birçok insan mesleğini uygulamıyor. O yüzden isterse Su Ürünleri Fakültesi’nen mezun olayım ya da ziraat mühendisi olayım, fark etmez içimde yanan ateş zaten beni istediği/m yere götürecekti ve nitekim götürdü de. Daha önce başka bir soruda da belirttiğim gibi yaşadığım hiçbir şeyden pişman olmadım.

1. 51. Batuhan İçöz – Sosyal medyanın yükselişinizde etkisi oldu mu? Olduysa sizi memnun edecek kadar mı?

Sosyal medyada senin de belirttiğin gibi aktif olarak bulunuyorum.Mutlaka etkisi olmuştur, çok değerli arkadaşlıklar, dostluklar kazandığım gibi iş anlamında da önemli faydalar sağladı.

Memnun edip etmemesi önemli değil çünkü ben hiçbir zaman sosyal medyadan iş yakalama hedefi koymadım, bu yüzden de hiç iş yakalayamasam bile sosyal medyaya bir memnuniyetsizliğim olmazdı. Çünkü ben bu ortamlardaki paylaşımları birçok ticari getiriden daha önemli buluyorum

1. 52. Mertcan Tür – Öğrenmeyi nerde öğrendiniz? Okul yaşamınız ile Yaşam Okulu arasındaki farklar nelerdir?

Ben öğrenmeyi, öğrenmek zorunda kalarak öğrendim. Okul yaşamının hiçbir şey öğretmediğini gördüm okuduğum dönemde. Okul yaşamını da zaten birinci sınıftan sonra bırakıp mecbur kalmadıkça gitmemeye başladım. Böylece senin de sorduğun gibi okul yaşamından yaşam okuluna dikey geçiş yaptım. “Yaşam okulu acımasız bir okuldur; önce sınavı yapar, sonra dersi verir” diye ilginç bi söz okumuştum. Çok doğru.Ama yine de bana öğrenmeyi öğreten yeni işler başarma arzusu ve işimin beni o yöne sürüklemesi oldu.

1. 53. Y.Funda Oner – Sevgili Ömer, çok kısa zamanda pek çok insanın yıllarını alan gelişmeleri yapmışsın ve yapmaya devam ediyorsun, bizi şaşırtmaya ve gururlandırmaya devam edeceğe benziyorsun, babanla beraber çalışmaya ilk başladığında neler düşündüğünü, neler hissettiğini merak ediyorum,  Meraklı bir kişi misin? Nasıl araştırma yaparsın? Bilmediğin şeyleri nasıl öğrenirsin, belki buraya yazacağın yöntemler bizlere de faydalı olur, Değişmemen ve yüzündeki gülümsemenin yaşlılık fotoğralarında da eksilmemesi dileğiyle.

Sevgili Funda, çok teşekkür ederim güzel düşüncelerin için. Babamla çalışmak çok zor oldu ama sağ olsun babam benim önümü hep açıcı oldu. Ben de onun eksik olduğu yönleri tamamlamaya çalıştım böylece ying-yang gibi birbirini tamamlayıcı iki unsur olduk. Çok şanslıyım ki babamla 5 yıldır omuz omuza, 7-24 çalışıyoruz ve ileride bu günleri sevgiyle anacağımı biliyorum. İlk başladığım zamanlar çok sancılıydı çünkü henüz babama kendimi ispatlamamış ve güvenini kazanmamışken bazı görevleri üstüme alıyordum ve haliyle o da tereddüt ediyordu. Ama zaten o görevi yapan kimse olmadığı için de eli kolu bağlı yapacağım hataları bekliyordu. Çok şükür ki kritik bir hata yapmadım ve yaptığım küçük küçük başarılarla babamın güvenini kazandım. Sonrası zaten kendiliğinden geldi. İşim konusunda meraklı bıriyim, öğrenmek için her şeyi yaparım, kesin kurallarım yoktur, bir ürünü mutlaka ben geliştirmeliyim demem, rakibimden alması gerekiyorsa alırım, ithal etmem gerekiyorsa ederim, üretmem gerekiyorsa da üretmenin yoluna bakarım.

1. 54. Simto Alev – Şöyle bir bakınca görülüyor ki, bir çok işi aynı anda yürütüyorsun. Hepsi de başarılı. Hepsi de girişim. Peki yeni bir girişimi başarılı bir noktaya getirmek için ne yapmalı? Proje içeriğinin başarılı ve bizim çalışkan olduğumuzu var sayalım. Sonraki trick nedir?

Sevgili Simto, sıfırdan bir girişime başlamak çok ama çok zor, sen de bunu SanalCafe projenden biliyorsun. Üçüncü kilit nokta, sabırla uğraşmak, kapılar üstüne kapandıkça yeni kapılar çalmak. Sen zaten bir şeyleri başardıkça sonraki girişimlerin biraz daha kolay oluyor. Örneğin biz Desnet ile başladığımızda insanlar ne Desnet’i ne Ömer Ekinci’yi biliyordu. Ama Vodera maceramızda, belki Ömer Ekinci’yi bilmiyorlardı ama Desnet’i biliyorlardı. Şimdiki projelerimde ise Desnet’i de Vodera’yı da Ömer Ekinci’yi de biliyorlar. Dolayısıyla işler daha hızlı ilerliyor, para parayı çeker derler ya, aynı mantık gibi düşünebiliriz.

1. 55. Gizem Küçükalıç – Bu kadar genç yaşta bu kadar iyi bir kariyer sahibi olduğunuza göre, herkeste olabilen ama birçok kişinin farkına varmadığı bir özelliğiniz olduğunu düşünüyorum.Sizce bu özelliğiniz nedir?

Hırs ve rekabet. Bir şeyi gerçekten istersem onu elde edene kadar, bir de bir alanda bir rakibim varsa onu geçene kadar uyumak bana haramdır.

1. 56. Gizem Küçükalıç – Sizce iş hayatında yapılabilecek en büyük hata nedir?

Hatalı ortaklıklar, bitmemiş ürünü/hizmeti satmak, müşteriye yapamayacağın sözleri vermek, verdiğin sözleri zamanında yerine getirmemek, adınızı kötü duyuracak her şeyi bu kapsama sokabiliriz. Akraba ile iş yapmak, işleri sisteme değil şahıslara bağlı yapmak, güvenmediğiniz insanlara sırf çok kazandırıyor diye çalışmak. Ekibi iyi yönetemeyerek her sabah mutsuz ve isteksiz işe gelmelerine neden olmak; bunlar sayabileceğim birkaç hatadır.

1. 57. Serkan Cura – Merhaba Ömer Abi, Öncelikle gerçekten çok genç yaşta çok büyük işler başarıyorsun. Etrafındaki insanlara her yönüyle örnek teşkil ediyorsun her yaptığın işte. Biraz daha bizleri bilgilendirme amacıyla girişimci olmayı hedef edinmiş bu yolda çaba sarf eden yeni arkadaşlara tavsiyelerin nelerdir?

Bir hayal kursunlar, o hayali gerçekleştirmek için nelere ihtiyaçları olduğunu ve neler yapmaları gerektiğini düşünsünler. Konulara hep farklı açılardan bakmayı denesinler.

1. 58. Gizem Küçükalıç – Bir gün işler umduğunuz gibi gitmezse ve herşeye sıfırdan başlamak zorunda kalırsanız,tekrar neyi kazanmak için mücadele edersiniz?

Kaybetmekten korkacağım en önemli şey ailemin itibarı ve annemin, kardeşlerimin geleceği olur. Ailemin, sevdiğim kişilerin güvenini kaybetmekten çok korkarım. Her şeye sıfırdan başlamak beni asla korkutmaz çünkü zaten sıfırın bile altında başladı bizim maceramız.

1. 59. melike yılmaz – Girişimci olmasaydınız, ne olurdunuz?

Girişimci olmasaydım, öğretmen olurdum. Öğretmenlik mesleği benim için çok özel ama çok rutin, heyecansız ve rekabetsiz olmasından dolayı yapamadım. Bu dürtümü de üniversitelere giderek ve konferanslar vererek kapatıyorum.

1. 60. HALİL KIRIK – Ülkemizdeki aile yapısında ana babanın çocugu yetiştirme biçimi genel olarak baz alındığında , çocuğun özgüven kazanma, yaratıcı düşünme, girişimci olma,kendisiyle barışık olma özelliklerini kazanmada rolü nasıldır? Türk aile yapısın kişilik kazandırmada olumlu ve olumsuz yönleri nelerdir, nedenleri ne olabilir? Ayrıca batıdaki aile yapısın çocuğa karakter kazandırma yaklaşımı ile bizdeki ailenin çocuğa karakter kazandırma yaklışımı araındaki farklar nelerdir, bu farkların altında yatan psikojik ve sosyojik etkenler neler olabiilr,çocuk eğitimi yaklaşımının farklı olması bizim ve batının kültürel, ekonomik siyasal yapısını nasıl etkilemektedir? TEŞEKKÜRLER..

Bir güzel sözle cevap vermek isterim; Türkler 39 yaşına kadar çocuktur,  40 yaşında yaşlanır. 39 yaşına kadar annesi peşinden kaşıkla koşturur “oğlum yemeğini ye” diye. Kendi kararını veremeyen, ailesini kurması bile başkalarının beğenilerine kalmış ve dediğiniz gibi özgüveni ailenin baskılarıyla taban yapmış bir genci nasıl girişimci yapabilirsiniz ki?

Dünyada evet, çocukları 18 yaşında kapıya koyuyorlar, bizde ise aile kurumu var 30’a kadar evde oturuyor gençler diyerek yıllardır Avrupa’yı eleştiriyoruz ama onlar çocuklarını öyle bir yetiştiriyorlar ki her işlerini kendileri becerebiliyorlar.Bir de Türk ailesi, çocuğu riske girsin istemez. Parası batsın, umrunda değil belki ama çocuğunun bundan olumsuz etkileneceği fikrinden dolayı hep X Bankasının sınavı aileye daha cazip gelir. Bu aile baskısını asmak için küçük küçük başarılarla aileye güven verip “Ömer bunu yapar, başarır”ı söyletebilmek.

1. 61. Öykü Açıkgöz – 1. Sizin görüşlerinize aykırı olduğunu bildiğiniz başka bir şirketle karşıt görüşlere sahip olmanıza rağmen iş yapar mıydınız? 2..Siyasi yada siyasi olmayan görüşlerin zıtlığını hesaba katmadan sadece yapılacak olan işin karlarını veya zararlarını mı hesaba katardınız? 3.Türkiye de bir şirketin herhangi bir siyasi görüşü benimsemesi şirketi ne derece de etkiler? ileriki yaşantımda bu tarz ikilemleri çözmemde yardımcı olursanız sevinirim. Ayrıca küçük bir örnekle de açıklarsanız daha da mutlu olurum.Tesekkürler…

Elbette, görüşlerime aykırı da olsa doğru ve ahlaki koşullarda ticaret yapmakta herhangi bir sakınca görmüyorum. Serbest piyasa ekonomisindeyiz, isteyen istediği ürünü istediği firmadan satın alabilir. Siyasi hesap yapmam ama yapılan hesap Türkiye’nin aleyhine olabilecekse asla evet demem.

1. 62. Vehbi Emiroglu – Türkiye’ de girişimciliğin önündeki en büyük engel nedir ?

En büyük avantaj genetik olarak girişimciliğin etkisi. En büyük engel ise sık sık kriz yaşanan ortamda insanların kriz korkusuyla girişimcilikten uzaklaşması olabilir. Bir de aile baskısı ve endişesi de önemli bir engel. Son olarak devletin kredi ve teşvik destekleri konusunda büyük çarpıklıklar var,.

1. 63. Fatma Zehra – Bir işveren olarak çalışanlarınızla iletişiminiz nasıldır, iş hayatı dışında da onlarla birlikte zaman geçirir misiniz?

Ekibimi çok severim, mesaiden sonra birlikte bir şeyler yaparız, yemeğe gideriz, karting pistine gider yarışırız, ekiple gelir ekiple gideriz. Benimle bir sorunları olmayacağı gibi ekip kendi içinde de asla problem olmamalı, o yüzden mutlaka özel günleri kutlarız, doğum günleri kaynaşmak ve kenetlenmek için iyi birer fırsat oluyor. Ekibimi seviyorum, sevdiğim insanları ekibime alıyorum, onlara da iyi patronluk yapmaya gayret ediyorum. Sonuç bu.

1. 64. mustafa su – ömer ekinci’nin inovasyon tanımı nedir? inovatif çözümler bulmanın bir sistematiği var mıdır?

İnovasyona bakışımız, daha pratik nasıl yaparız, daha farklı neler katabiliriz bunlara bakmaktır. Tanımını zaten herkes biliyordur ama tekrarlayayım, ticarileştirilebilir icatçılık anlamına gelir inovasyon. Bizim sistematiğimiz sorunun çözümü noktasında odaklanıyor. Bu sorunu Türkiye şartlarında ve mümkünse %100 burada geliştirilebilecek neler var bunlara bakıyoruz. Bu da bize otomatik bir inovatif güç katıyor.

Babamla birlikte omuz omuza vererek bugünlere getirdiğimiz Desnet’in hikayesi sadece bizim için anlamlı ve özel değilmiş demek ki, bunu anladım bugünlerde.

Öyle ya, kuzguna yavrusu şahin görünür derler, o yüzden insanları çok heyecanlandıracağına inanmadım hiçbir zaman benim hikayemin. Ama belki de bu fikrimi değiştirme zamanım gelmiştir.

21 Temmuz 2009 tarihinde bir havacılık kanalı olan Airport TV’de Atıf Ünaldı tarafından hazırlanıp sunulan bir teknoloji programı olan Teknotalk programına katılacağız. 21.00 da başlayacak olan programın değerli yapımcısı Atıf Ünaldı, 2 saatlik yayın süresinin tamamını bize ayırmış.

Böyle olanakları hep fırsat olarak görmüş, hep en iyi şekilde nasıl değerlendireceğimi kurgulamaya çalışmışımdır. Bir şirketin ne kadar iyi işler çıkarırsa çıkarsın, vitrinine bunları taşıyabilmesi gerektiğini düşünürüm. Benim ailem 25 yıldır teknoloji odaklı işler yapmış, çoğunlukla üretmiş, hep olmayanı yapmış, yapılmayanı üretmiş. Ama bunu tanıtmak, anlatmak noktasında hep eksik kalmışlar.

Ben çalışma hayatımda bunu hep ilk sıralara koymayı hedefledim. Evet, iyi işler çıkartmalıyım, en iyiyi üretmeli ve satmalıyım ama iyi de anlatmalıyım. Çünkü bizim gibi iyi iş yapan şirketler elbet olacak, elbet kaliteli rakiplerimiz olacak..Onlarla rekabette farklı argümanlara ihtiyaç duyacağımı biliyordum, bu da medya gücüydü.

Bu yüzden Desnet’te de Vodera’da da tarihimizin her döneminde bizden kat be kat büyük rakiplerimizin çıkamadığı yayın organlarına çıktık. Rakiplerimize sektörel dergiler ve advertorial’ler yeterken biz Türkiye’nin her noktasına ulaşan ulusal yayınlarda yer almak için elimizden geleni yaptık.

İnanın, işinizi sevince, fark katınca ve heyecanınızı karşınızdakine anlatınca o da sizin işinizi en az sizin kadar heyecanla yansıtıyor..

Sevgili Atıf Ünaldı’ya çok teşekkürler, bizim için çok değerli olanı kendisi de çok değerli bulup koca programın tamamını ayırdığı için.

Babam da pek konuşmayı sevmez, hatta programa 22 saat var ve canlı yayına çıkacağını bilmiyor, saatler kala öğrenecek  Eeee babanızla çalışıyorsanız onu ikna etmenin yollarını da öğreniyorsunuz

Airport TV : D-SMART 70. Kanalda ve Uydu : Frekans – 12729 , Polarizasyon – Horizontal, Sembol – 30000, Fec – 5/6 ‘da

BASIN BÜLTENİ

“Değişmeyen tek şey, değişimin kendisi” sloganıyla ekranlarda sizlerle buluşan Teknotalk’a genç bir teknoloji girişimcisi konuk oluyor.

Ömer Ekinci, 25 yaşında bir girişimci. 20 yaşındayken babasıyla birlikte sıfır sermayeyle kurduğu “Desnet” ile alanında Türkiye’nin bir numarası haline getiren Ekinci, Türkiye’nin %100 yerli ilk printer’ı , Türkiye’nin %100 yerli ilk GPS cihazı gibi ilklere imza atmış.

Perpa’da 25 metrekarelik bir dükkanda başladıkları macera, bugün 40 kişilik bir ekiple 5 katlı binada her gün yeni ürünler ve yeni çözümler geliştiren Desnet, kurulduğundan beri hiçbir yatırım ve destek almamış, kazandığını yeni teknolojilere yatırmış.

Ömer Ekinci, Çin’de 1/5’ine üretebilecekleri teknolojileri Türkiye’de neden ve nasıl geliştirdiklerini, sıfır sermayeyle ve sıfır destekle nasıl teknoloji üretilebileceğini ve baba ile uzun yıllar ortaklık yürütmenin faydalarıyla birlikte zorluklarını anlatacak.

Teknoloji meraklarını meslekleri haline getirip Türkiye’de üretme cesaretini gösteren baba-oğulun ve kablosuz teknolojiler ve yazıcı teknolojileri konusunda bir Dünya markası olma yolunda ilerleyen Desnet’in hikayesi bu hafta Teknotalk’da.

Sevgili Anıl Eren‘den gelen bir eposta ile Geliştrend’e yönelik teveccühün ne denli arttığını ve güzel bir yöne doğru gittiğini tekrar hatırladım. Kendisi web girişimlerini inceleyen ve çok güzel bir tasarıma sahip bir blog hazırlamış ve WebGirisimleri adresinde yayına sunmuş.

Anıl sordu ben de Geliştrend’i anlattım. Sağolsun kelimesine dokunmadan yayınlamış, ben biraz keser diye ummuştum Çünkü gereğinden fazla doğal ve konuşma diliyle yazılmış bir yazı oldu.

Sizinle de paylaşmak istedim, buyrun okuyalım bakalım neler söylemişiz

Ben çalışmaya erken yaşta başladım, 20 yaşımda da kendi işimi kurdum, şu an Desnet Yazılım ve Vodera’nın kurucusu ve yöneticisiyim. Çalışma hayatım boyunca hep danışabileceğim birilerini aradı gözüm ama maalesef zor kararlar sırasında danışabileceğim biri yoktu. O yüzden hep içgüdülerle hareket etmek zorunda kaldım. Çok hatalar yapmaya müsait bir durumdu bu, büyük hatalar yapmamış olmalıyım ki şun 40 kişilik bir ekibe sahibim ama hatalar yapabilirdim de, ya da diğer girişimciler benim kadar şanslı olmayabilir.

Dolayısıyla hedef kitle olarak kendimi görerek yola çıktım ve dedim ki benim gibi genç patron / girişimci ve yöneticiler her gün girsin, en fazla 5 dakika harcayıp birkaç farklı kategoride hemen o gün uygulamaya koyabilecekleri çok net birkaç öneri alsın ve çıksın.

Geliştrend konsepti yazıların özelliği de bu, kısa, teorik olmayan, akademik olmayan, reel ve rasyonel, okuduktan sonra ayağa kalkıp hemen uygulayabileceğin çok net bilgiler verecek.

Çok değerli yazarlarımız var şu an, herkesin uzmanlık alanına göre yazdığı bir platform oldu Geliştrend. Aşama aşama yeni yazar alıyoruz, yazarlık başvurusu diye birşey yok, her kategori için uzun düşünme aşamalarından sonra teklif götürüp davet ediyoruz.

Geliştrend’in hiçbir gelir modeli yok, hiçbir ticari beklentisi de yok. Reklam bile almayacak. Tek amacı genç girişimcilere hizmet etmek.

Kaynak : http://www.webgirisimleri.com/2009/06/27/gelistrend-ile-gerekli-ipuclari-yakalayin/

BÖ! Gecesi röportajları  @ voderaTV

Biliyorsunuz ben blogdan filan pek anlamam. O yüzden Blog Ödüllerini Türk Blog camiasının önemli isimlerine sordum, bakın ne cevaplar aldım..

Blog Ödülleri 2009 enfes bir akşam buluşması olarak hatıralarımızdaki yerini aldı. Eray Endeş, İlker Utlu, Burcu Şensoy ve diğer tüm BÖ! ekibinin ellerine sağlık.