Ben üniversitelere söyleşi, panel ve konferanslara gitmeye başlayalı bir yılı geçmiş. Şöyle bir baktım da 10.000 üniversiteliyi aşmış ziyaret ettiğim üniversite öğrencisi sayısı. Ne büyük bir rakam benim için, bir de ilk yılımda..

Bir iki aydır bu konferanslara gidiş-gelişleri nasıl daha verimli ve kalıcı hale getiririm diye düşünüp duruyordum. “Neden söyleşiye gittiğim genç üniversiteli arkadaşlarla el ele verip iz bırakmıyoruz bu dünyaya?” diye düşündüm ve şöyle bir sonuç çıktı:

Benim konuşmamı dinlemek malumunuz ücretsiz. Giriş kapısına bir stand konulacak ve içeri girecek olan öğrenci arkadaşlar bir fidan bağışı yaparak (ortalama 5 TL) salona girecekler. Bu bağışı yapmak mecburi olmayacak. Bağış yapanlara da birer makbuz verilecek.

Öğrenci dostlarım bu ödedikleri rakamı konferansa mı sayarlar, fidan bağışlamaya mı sayarlar yoksa bir yıl sonda ellerimizle yeşillendireceğimiz 9999 fidanlık ormanın bir parçası olmaya mı sayarlar bilmiyorum. Ama bu 5 TL’ye karşılık büyük bir huzur ve haz satın alacaklarına şüphem yok.

Bağış vs. konuları her zaman spekülasyonlara malzemedir bildiğiniz gibi. Bu yüzden de fidan bağışı konusunda anlaşmış olduğumuz kurumun kendi yetkilileri gelerek bağışları onlar kabul edecekler. Bizim de parayla pulla değil sadece toprakla, fidanla işimiz olmuş olacak.

Bu rakamın 9999’u fazla fazla geçeceğine şüphem yok ama olur da bir aksilik olursa Desnet Yazılım eksik kalan kısmı finanse edecek ve proje yine tamamlanmış olacak.

Bir yıl bitmeden 9999. Fidanımızı da dikmiş olacağız. Sonra da Google Earth’dan ormanımıza bakıp keyifle kahvemizden bir yudum alacağız.