Neyi hangi yıl yaptım, neyi yaptığımda kaç yaşındaydım, İstanbul’a hangi yıl geldim, hangi yıl para kazandım, hangi yıl kaybettim.. Hiç birini aklımda tutmadığımı görüyorum bugüne geldiğimde.

Çocukluğumdan, çocukluğumun da başladığı yıllardan beri bir şeyi hiç unutmadım : Öğretmenlerimi

Bugün hepsinin sınıflarına sırayla gidip, usulca oturuyorum arka sıralardan birine, onlar derslerini anlatmaya devam ediyorlar, ben dinliyorum, yüzlerine bakıyorum uzun uzun.

Annem olanlar var, ablam olanlar var, babam gibi sevdiklerim var aralarında.

Hepsinin ellerinden binlerce kez öpüyorum. Başımın tacı öğretmenlerim, sizleri hiç unutmuyorum!

Not: Çok sevdiğim bir güzel öğretmenin de öğretmenler gününü kutlarım.